ภรรยาหวานยุคแปดสิบ

ระหว่างเดินทางไปหาคู่หมั้นเหลียงเผิงเฟย สวีชานพบกลุ่มชายฉกรรจ์ตรวจค้นตู้รถไฟ เธอใช้ผงกระตุ้นอาการแพ้ช่วยให้ชายที่ถูกล่าทำทีเป็นป่วยจนหนีรอด ที่สถานี เธอจำต้องพาเขาลงจากรถไฟ ก่อนจะเห็นเหลียงเผิงเฟยอยู่กับหญิงที่เรียกเขาว่าสามี

ที่สถานี สวีชานได้ยินเหลียงเผิงเฟยยอมรับว่าแต่งงานแล้วและเรียกเธอว่าคนบ้านนอก เธอตบหน้าเขาและทวงเงินที่เก็บออมส่งเสียเขาเรียนมหาวิทยาลัย เมื่อเขาปฏิเสธ เธอขู่ว่าจะเปิดโปงความอกตัญญูของเขาที่โรงงานอิเล็กทรอนิกส์

เหลียงเผิงเฟยและภรรยาซ่างซ่างกลัวถูกเปิดโปง จึงคืนเงินให้สวีชานและสั่งให้เธอกลับบ้านนอก ในรถยนต์ สวีชานพบชายบาดเจ็บที่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลเพราะกำลังถูกตามล่า เขาเสนอจะหาผู้ชายให้เธอสิบคนหลังอกหัก แต่บาดแผลที่เลือดไหลบังคับให้เธอต้องเข้าไปพัวพัน

สวีชานพาชายบาดเจ็บเข้าโรงแรม โดยอ้างว่าเขาเมาเพื่อขอห้องพัก เธอพบบาดแผลถูกมีดแทงและพันแผลให้โดยไม่มียาชา เมื่อเขาตื่นขึ้น เขาสั่งให้เธอไปซื้ออาหารเช้า เธอปฏิเสธ กล่าวหาว่าเขาใช้เงินเธอและพยายามดักจับเธอ

สวีชานเสนอแหวนเป็นของค้ำประกันและวางแผนจะออกไปหลังจากซื้ออาหารเช้า ที่เคาน์เตอร์หน้า เธอพบเหลียงเผิงเฟย ตั่วตั่ว และเหมียวเหมียว ตั่วตั่วอ้างว่าสวีชานเข้าพักกับผู้ชายเมื่อคืน สงสัยว่าเขาเป็นผู้หลบหนี และยืนกรานจะตรวจค้นห้อง

สวีชานขวางเหลียงเผิงเฟยและพวกไม่ให้ตรวจค้นห้อง และเปิดโปงต่อหน้าสาธารณะว่าเขาทอดทิ้งเธอ ตั่วตั่วขู่ว่าเธอจะไม่มีทางได้ใบอนุญาตพำนักและต้องกลับบ้านนอก ซ่งหมิงเย่ขอแต่งงานเพื่อช่วยให้เธอขึ้นทะเบียนในเมือง สวีชานนึกถึงคำขอร้องก่อนสิ้นใจของแม่ จึงตอบตกลง

สวีชานคิดว่าการแต่งงานกับอันธพาลกระจอกเพื่อทะเบียนบ้านในเมืองนั้นคุ้มค่า ก่อนที่ซ่งจิ่งจะเผยชื่อจริงของเขา ลูกน้องของซ่งหมิงเย่ก็ปรากฏตัว สวีชานจำหนึ่งในนั้นได้จากหนังสือพิมพ์และสงสัยว่าซ่งจิ่งคือซ่งหมิงเย่ที่ถูกล่า เธอจึงลากเขาหนีไปด้วยความตื่นตระหนก

สวีชานย้ายเข้าบ้านใหม่ เพื่อนบ้านฮวาต้าเจี่ยชมหน้าตาของซ่งจิ่งและนำฟักเขียวที่ปลูกเองมาให้ ซ่งจิ่งถอดเสื้อต่อหน้าสวีชาน เธอเบือนหน้าหนี ฮวาต้าเจี่ยหยอกล้อคู่บ่าวสาว ในมื้อค่ำเธออวยพรให้ชีวิตคู่มีความสุข แต่ซ่งจิ่งเตือนสวีชานว่าหากเธอโศกเศร้าเรื่องเหลียงเผิงเฟยอีก เขาจะฆ่าเขา

สวีชานสัมภาษณ์งานที่คลินิกโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ ผ่านการทดสอบและเริ่มงานทันที เหลียงเผิงเฟยปรากฏตัวขึ้น อ้างว่าพ่อของเขาควบคุมโรงงาน และไล่เธอออกต่อหน้าทุกคน ซ่งหมิงเย่บังเอิญมาตรวจสอบคลินิกใหม่และเดินเข้ามาพอดี

รุ่ยเฉียนตั่ว ภรรยาของเหลียงเผิงเฟยต้อนสวีชานจนมุม กล่าวหาว่าเธอใช้บัตรประชาชนปลอม และสั่งให้คนรวบตัวเธอไว้ เธอหยิบยาจากคลินิกและขู่ว่าจะฉีดยาให้สวีชานที่แพ้เพนิซิลลิน เพียงเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ลูกน้องของซ่งหมิงเย่ปราบนักเลงที่คลินิก รุ่ยเฉียนตั่วยืนกรานว่าบัตรประชาชนและหนังสือแนะนำตัวของสวีชานเป็นของปลอม แต่ผู้อำนวยการหลิวตรวจสอบแล้วว่าเป็นของจริงทั้งคู่ ซ่งหมิงเย่มาถึงและปฏิเสธข้อกล่าวหาของรุ่ยเฉียนตั่วอย่างห้วนๆ

รุ่ยเฉียนตั่วเผชิญหน้ากับสวีชานเรื่องความสัมพันธ์กับซ่งหมิงเย่ ซ่งหมิงเย่ยื่นมีดให้สวีชานและกระตุ้นให้เธอแก้แค้นด้วยตัวเอง หลังจากเธอลังเล เขาสั่งให้ลากรุ่ยเฉียนตั่วออกไป ผู้อำนวยการหลิวอธิบายว่าซ่งหมิงเย่เป็นนักธุรกิจที่ถูกกฎหมายและขอร้องสวีชานให้เก็บเรื่องนี้ไว้เงียบๆ เพื่อปกป้องชื่อเสียงของโรงงาน

สวีชานรอซ่งหมิงเย่ที่สำนักงานทะเบียนสมรส แต่เขามาถึงโดยอ้างว่ากำลังหางาน เขาประกาศว่ากำลังสมัครตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัยที่โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ ผู้จัดการหวังลังเล แต่ภายใต้แรงกดดันของซ่งหมิงเย่ก็ตกลงและสัญญาว่าจะดูแลเขา

สวีชานพาซ่งหมิงเย่ไปดำเนินการเริ่มงานและแอบยัดเงินให้ผู้จัดการหวัง ขอให้ดูแลซ่ง ซ่งออกประกาศที่คลินิกประกาศว่าคลินิกไม่อยู่ภายใต้แผนกอื่นอีกต่อไป ที่อื่น ชายมือเจ็บอ้อนวอนพ่อให้ฆ่าสวีชานเพื่อแก้แค้น

หลังเลิกงาน สวีชานปฏิเสธข้อเสนอให้ไปส่งของเหลยอู่ และยืนกรานจะพาซ่งหมิงเย่กลับบ้านด้วยรถเมล์ เนื่องจากไม่เคยนั่งรถเมล์มาก่อน ซ่งจึงเริ่มตึงเครียดและอึดอัดในรถที่แออัดและกระแทกกระทั่น ขณะที่สวีชานพยายามทำให้เขาสงบลง

เหลียงเผิงเฟยตามหาสวีชานจนพบ กล่าวหาว่าเธออยู่ในเมืองและทำให้ตั่วตั่วตกใจ และเรียกร้องให้เธอขอโทษ สวีชานปฏิเสธ เปิดเผยว่าตอนนี้เธอแต่งงานแล้ว และโยนเขาออกไป

เหลียงเผิงเฟยปรากฏตัวและอ้างว่าสวีชานแต่งงานเพียงเพื่อประชดเขา ซ่งหมิงเย่โยนเขาออกไป สวีชานห้ามการต่อสู้เพราะกังวลว่าสามีของเธออาจมีปัญหาทางกฎหมาย คืนนั้น ซ่งหมิงเย่ตามหาเหลียงและเตือนเขาให้อยู่ห่างจากสวีชาน มิฉะนั้นจะถูกซ้อมทุกครั้งที่เจอ

ตั่วตั่วและพ่อของเธอหารือเรื่องที่เขาถูกเหลยอู่ซ้อม สงสัยว่าเหลยอู่แอบสมรู้ร่วมคิดกับสามีอันธพาลของสวีชาน พ่อของเธอวางแผนจะรายงานเรื่องนี้ต่อนายท่านซ่งระหว่างไปเยี่ยมคุณย่าตระกูลซ่ง โดยมีเป้าหมายให้สวีชานและสามีของเธอชดใช้

ตั่วตั่วและพ่อของเธอเล่าให้คุณย่าซ่งฟังเรื่องการถูกเหลยอู่ซ้อมและการสมรู้ร่วมคิดกับสามีของสวีชาน คุณย่าซ่งโกรธจัด สั่งให้เรียกตัวซ่งหมิงเย่กลับบ้านทันทีเพื่อจัดการกับเหลยอู่และสวีชาน ขณะเดียวกัน ซ่งจิ่งนำอาหารที่เหลยอู่จัดเตรียมมาให้สวีชาน ทำให้สวีชานเตือนเธอว่าความใจดีของเหลยอู่ดูผิดปกติและพวกเขาไม่ควรถูกพวกนักเลงชักจูง

หลังจากฟ้องคุณย่าซ่ง ตั่วตั่วและพ่อของเธอรีบออกไปเพราะกลัวความโกรธของซ่งหมิงเย่ สวีชานรู้ว่าซ่งจิ่งถูกซ่งหมิงเย่พาตัวไปและเริ่มร้อนใจ ซ่งหมิงเย่กลับถึงบ้าน ทำให้ซ่งจิ่งตกอยู่ในภาวะเปราะบางเมื่อปราศจากการคุ้มครองของเหลยอู่

คุณยายซ่งแกล้งแพ้เกสรดอกไม้เพื่อล่อให้ซ่งหมิงเย่กลับบ้าน และกล่าวหาว่าเขาปล่อยให้ลูกน้องรังแกตัวตัวที่โรงงาน สวีชานพุ่งเข้ามา และซ่งจิงฉวยโอกาสอ้างว่าสวีชานมาขอร้องชีวิตสามีอันธพาลของเธอ

สวีชานบุกเข้าไปในบ้านตระกูลซ่งเพราะกลัวความปลอดภัยของซ่งหมิงเย่ เขาประกาศต่อหน้าทุกคนว่าสวีชานคือภรรยาที่เพิ่งแต่งงานด้วย สร้างความตกใจให้คุณยายซ่งและคุณนายซ่ง คุณยายซ่งเริ่มสงสัยและถามว่าสวีชานพักอยู่ที่ไหน อยากพบครอบครัวของเธอ

คุณยายซ่งรู้ว่าสวีชานสูญเสียพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก จึงมอบสร้อยข้อมือหยกให้เป็นของขวัญต้อนรับ คุณนายซ่งเพิ่มทองคำให้อีก สวีชานลังเลที่จะรับของมีค่าเช่นนี้ ซ่งหมิงเย่ขอตัวกลับโดยอ้างว่าเดินทางไกล คุณยายซ่งดีใจสั่งให้ครัวส่งอาหารให้หลานสะใภ้ทุกวัน

หลังจากออกจากคฤหาสน์ตระกูลซ่ง ซ่งจิงถูกซุ่มทำร้ายและถูกจูบโดยไม่ยินยอม ขณะเดียวกัน หมอสวีถูกเรียกตัวด่วนไปที่โรงงาน ซึ่งเสี่ยวหลิว คนงานอายุยี่สิบปีล้มลง คุณยายซ่งมาถึงเพื่อตรวจสอบสถานการณ์

ในโรงงาน สวีชานมาถึงเพื่อรักษาเสี่ยวหลิวที่ล้มลง แต่ถูกหัวหน้างานขัดขวาง โดยอ้างว่าคุณยายซ่งไล่เธอออกแล้ว ขณะที่สวีชานโต้แย้งว่าชีวิตคนกำลังตกอยู่ในอันตราย คุณยายซ่งก็ปรากฏตัวและถามต่อหน้าสาธารณะว่าเมื่อไหร่ที่เธอเคยไล่สวีชานออก

หลังจากสวีชานรักษาเสี่ยวหลิว คุณยายซ่งชี้แจงต่อหน้าสาธารณะว่าเธอไม่เคยไล่สวีชานออก และตำหนิหัวหน้างานที่ก่อความวุ่นวาย เมื่อหัวหน้างานยังดื้อดึง คุณยายซ่งสั่งให้เธอและเหลียงเผิงเฟยออกไป

หัวหน้างานที่ถูกไล่ออกและเหลียงเผิงเฟยจากไปด้วยความไม่พอใจ สงสัยว่าสวีชานมีเส้นสายที่ซ่อนอยู่ เพื่อขอบคุณที่ช่วยชีวิตเสี่ยวหลิว คุณยายซ่งและคุณนายซ่งชื่นชมสวีชานต่อหน้าสาธารณะและมอบเงินสองหมื่นหยวนพร้อมป้ายประกาศเกียรติคุณ

สวีชานบอกซ่งหมิงเย่ว่าเธอส่งเสียเหลียงเผิงเฟยเรียน แต่ไม่มีเงินพอที่จะสอบซ่อมตัวเอง เธออธิบายว่าเงินเก็บของครอบครัวหมดไปตั้งแต่สมัยมัธยม ไม่มีเงินพอสำหรับทั้งคู่ ซ่งหมิงเย่สั่งให้สืบสวนว่าเหลียงเผิงเฟยกับรุ่ยเฉียนตัวตัวคบหากันตั้งแต่เมื่อไหร่

ลูกน้องของซ่งหมิงเย่รายงานว่า รุ่ยเฉียนตัวตัวและเหลียงเผิงเฟยพบกันที่งานเลี้ยงต้อนรับนักศึกษาใหม่เมื่อสี่หรือห้าปีก่อน ซ่งสั่งให้สืบสวนสถานการณ์ปัจจุบันของเหลียงเพิ่มเติม ต่อมา สวีชานพบเหลียงเผิงเฟยที่ห้องคาราโอเกะ ซึ่งเขาดูถูกเธอ และซ่งหมิงเย่ก็ปรากฏตัวขึ้นทันทีเพื่อจัดการเขา

ซ่งหมิงเย่เปิดโปงว่าเหลียงเผิงเฟยคบกับรุ่ยเฉียนตัวตัวตั้งแต่ปีหนึ่ง ในขณะที่หลอกลวงให้สวีชานส่งค่าเล่าเรียนให้ถึงสี่ปี เขาเตือนเหลียงให้อยู่ห่างจากสวีชานและอย่าแม้แต่จะมองเธอ เหลียงคุกเข่าขอร้องชีวิต

สวีชานพบซ่งจินเลือดออกและรู้ว่าเหลียงเผิงเฟยทำร้ายเขา ซ่งจินพบว่าการถูกหลอกลวงสี่ปีของเหลียงและพยายามจัดการขอคำขอโทษผ่านคนกลาง แต่เหลียงกลับทำร้ายเขาแทน สวีชานเตือนเหลียงว่าอย่ากล้าแตะต้องผู้ชายของเธออีก

ที่งานสังสรรค์ สวีชานร้องเพลงพระจันทร์แทนใจฉัน เมื่อเพื่อนๆ กระตุ้นให้ซ่งจินดื่ม เธอเข้ามาขวางโดยอ้างว่าเขาบาดเจ็บ และดื่มแทนเขา จากนั้นเธอเตือนเหลียงเผิงเฟยต่อหน้าสาธารณะว่าอย่ากล้าทำร้ายซ่งจินอีก

หลังจากดื่มมากเกินไป สวีชานถูกซ่งหมิงเย่ช่วยพยุงกลับ และบอกให้เขาหลีกเลี่ยงเหล้าแรง ขณะที่ยังมึนเมา เธอเปิดเผยแผนการที่จะเข้าเรียนโรงเรียนภาคค่ำในเมืองหลวงและสอบเข้ามหาวิทยาลัยสำหรับผู้ใหญ่ โดยสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่ดีขึ้นกับเขาเมื่อเธอพบปู่ย่าตายาย

สวีชานตื่นขึ้นมาโดยลืมเรื่องเมื่อคืนก่อน และซ่งหมิงเย่เตือนเธอว่าเธอสัญญาว่าจะหาเงินและให้ชีวิตที่ดีขึ้นกับเขา ผู้อำนวยการหลิวนำที่สอบโรงเรียนภาคค่ำมาให้ โดยเปิดเผยว่าเป็นคำแนะนำจากคุณยายซ่งหลังจากเห็นเธอช่วยชีวิตคน และบอกเป็นนัยว่าเธอควรหลีกเลี่ยงการตั้งครรภ์ขณะเตรียมตัว ทำให้สวีชานตระหนักว่าความใกล้ชิดเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน

สวีชานบอกซ่งหมิงเย่ว่าเธอสมัครสอบเข้ามหาวิทยาลัยสำหรับผู้ใหญ่และจะเข้าเรียนโรงเรียนภาคค่ำ ที่อื่น เหลียงเผิงเฟยขอร้องตัวตัวให้หยุดสืบสวนซ่งหมิงเย่ โดยกลัวว่าจะนำปัญหามาสู่ครอบครัวของพวกเขา แต่เธอปฏิเสธ

สวีชานพบเหลียงเผิงเฟยที่โรงเรียนภาคค่ำ ซึ่งเขาได้เป็นครูทันทีหลังจากถูกไล่ออกจากโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ เธอเผชิญหน้ากับเขาต่อหน้า ขณะที่เหลียงเผิงเฟยบอกซ่งหมิงเย่ว่าพ่อของตัวตัวหางานนี้ให้เขา ซ่งหมิงเย่บอกให้เขาไปให้พ้น

เหลียงเผิงเฟยพบลั่วพั่วที่โรงเรียนภาคค่ำและขอร้องให้เธอให้พ่อของเธอหางานใหม่ให้เขาอีกครั้ง ลั่วพั่วเตือนให้เขาอยู่ที่โรงเรียนภาคค่ำไปก่อน โดยสัญญาว่าอีกไม่นานเขาจะได้สอนที่มหาวิทยาลัย แต่ถ้าเขาพิสูจน์ตัวเองไม่ได้ แม้แต่พ่อของเธอก็ช่วยเขาไม่ได้

ระหว่างทางกลับบ้าน สวีชานถูกเหลียงเผิงเฟยรบกวนและเดินจากไปอย่างเย็นชา จางจื้อเห็นเธอและร่วมกับพวกหยุดเธอด้วยเจตนาร้าย

จางจื้อและพวกต้อนสวีชานจนมุม ล้อเลียนเธอด้วยคำพูดลามกและเยาะเย้ยจักรยานเก่าๆ ของสามีเธอ เมื่อสวีชานถามว่าใครส่งพวกเขามา จางจื้อบอกเป็นนัยว่าคนของซ่งหมิงเย่อยู่เบื้องหลัง และโอ้อวดว่าไม่มีครูที่โรงเรียนจะเข้ามายุ่ง สวีชานร้องขอความช่วยเหลือ แต่ไม่มีใครมา

สวีชานขอร้องครูอู๋ให้ช่วย แต่จางจื้อกล่าวหาเธอเท็จว่ายั่วยวน ครูอู๋ปฏิเสธที่จะยุ่งเกี่ยวและหนีไป จางจื้อและพรรคพวกยิ่งได้ใจ ประกาศว่าพวกเขาคือกฎหมาย และกดสวีชานลงกับพื้น

ซ่งจิงมาถึง ปลอบสวีชานที่ทำร้ายคนอื่นเพื่อป้องกันตัว และพยายามพาเธอออกไป พรรคพวกของจางจื้อตะโกนข่มขู่ อ้างว่าจางจื้อเป็นลูกคนเดียวของป้า พ่อและป้าของจางจื้อปรากฏตัวพร้อมกำลังเสริม มาล้อมพวกเธอไว้เพื่อล้างแค้นให้จางจื้อ

สวีชานประกาศว่าเธอเป็นคนทำร้ายจางจื้อเพียงลำพัง ไม่ใช่สามีของเธอ พ่อของจางจื้อจำซ่งหมิงเย่ได้และตื่นตระหนก รู้ว่าครอบครัวของตนถึงคราวพินาศ สวีชานเป็นลมหมดสติเพราะความเครียด ซ่งจิงปลอบเธอว่าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร

พ่อของจางจื้อหวาดกลัวหลังจากจำซ่งหมิงเย่ได้ ร้องขอความเมตตาและอ้างว่าภักดีต่อตระกูลซ่ง ซ่งหมิงเย่ตำหนิเขาที่ใช้ชื่อของตนก่ออาชญากรรม พ่อของจางจื้อจนมุมจึงใส่ร้ายสวีชาน อ้างว่าเธอมีผู้ชายมากมายที่ชนบทและเข้ามาในเมืองเพื่อยั่วยวนสามีของเขา

พ่อของจางจื้อกับพรรคพวกคุกเข่าขอความเมตตา ซ่งหมิงเย่ไม่หวั่นไหว นำหลักฐานการก่ออาชญากรรมภายใต้ชื่อของเขาออกมา และสั่งให้พาตัวไปส่งโรงพัก

ซ่งจินตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลและพบว่าสวีชานเดินเท้าเปล่า เธอยืนยันว่าซ่งหมิงเย่ไม่ได้ทำร้ายเธอ เมื่อรู้ว่าซ่งหมิงเย่อยู่ใกล้ๆ เธอจึงรีบเร่งให้สวีชานไปกับเธอทันที

เหลียงเผิงเฟยโน้มน้าวสวีชานไม่สำเร็จ จึงส่งข่าวไปบอกโหลวเยว่ โหลวเยว่ได้รับแจ้งว่าซ่งหมิงเย่แต่งงานกับหญิงสาวชนบทชื่อสวีชาน และกำลังปิดบังตัวตนที่แท้จริงเพื่อปกป้องเธอ โกรธจัดหลังจากตามจีบเขามาแปดปี โหลวเยว่ตัดสินใจไปเผชิญหน้ากับสวีชานด้วยตัวเอง

สวีชานพักผ่อนอยู่ที่บ้านหลังจากเหตุการณ์ช็อก ซ่งหมิงเย่ลางานมาดูแลเธอ เธอเร่งให้เขาไปทำงาน หลังจากเขาเพิ่งออกไปแล้วกลับมา คนแปลกหน้าก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขา เรียกเขาด้วยชื่อจริง และประกาศว่าเธอคือคู่หมั้นของเขา โหลวเยว่ ทายาทแห่งจางซื่อเย่าเย่

โหลวเยว่เผชิญหน้ากับสวีชาน อ้างว่าซ่งหมิงเย่จะเล็งเป้าไปที่ซ่งจิงสามีของเธอเพื่อจัดการคดีตระกูลรุ่ย เธอเรียกร้องให้สวีชานหย่ากับซ่งจิงเพื่อตัดความสัมพันธ์ โดยให้เวลาเพียงหนึ่งวัน สวีชานสิ้นหวังจึงตัดสินใจไปขอความช่วยเหลือจากคุณย่าซ่งและคุณนายซ่ง

ระหว่างที่สวีชานออกไปขอความช่วยเหลือ คุณย่าซ่งและคุณนายซ่งมาถึงบ้านของเธอ เพื่อนบ้านหัวเข้าใจผิดคิดว่าพวกท่านเป็นหัวหน้าโรงงาน และบ่นว่าสวีชานกับซ่งจิงไม่มีครอบครัวคอยปกป้องและถูกรังแก คุณนายซ่งตำหนิหัวต่อหน้าและสาบานว่าจะจัดการกับใครก็ตามที่ทำร้ายสวีชาน

คุณย่าซ่งและคุณนายซ่งรู้ภูมิหลังของสวีชานและตระหนักว่าปู่ย่าที่หายไปของเธออาจเกี่ยวข้องกับผู้อำนวยการจาง พวกท่านตัดสินใจขอความช่วยเหลือจากผู้อำนวยการจาง กลับถึงบ้านสังเกตเห็นซ่งหมิงเย่กับสวีชานนอนแยกกัน จึงนำเหล้าออกมา วางแผนผลักดันให้ทั้งคู่ใกล้ชิดกันในคืนนั้น

คุณย่าซ่งและคุณนายซ่งมอมเหล้าสวีชาน โดยอ้างว่าดีต่อสุขภาพ เพื่อหวังผลักดันให้เธอกับซ่งหมิงเย่ใกล้ชิดกัน สวีชานมองออกถึงแผนการของพวกท่าน และเมื่อถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพัง ก็เริ่มสงสัยว่าการหย่าร้างคือคำตอบหรือไม่

สวีชานเมาคนเดียวอยู่ที่บ้าน พึมพำว่าเธอแต่งงานกับซ่งหมิงเย่เพียงเพื่อทะเบียนบ้าน แต่ความคิดเรื่องการหย่าทำให้เธอทุกข์ใจ ซ่งหมิงเย่พบว่าเธอหมดสติ อุ้มเธอกลับไปที่เตียง และเธอสารภาพความรู้สึกออกมาในอาการเลื่อนลอย

สวีชานตื่นขึ้นมาและเผชิญหน้ากับซ่งหมิงเย่ พยายามปกปิดพฤติกรรมของเธอเมื่อคืนก่อน ซ่งหมิงเย่พูดถึงสิ่งที่เธอพูดตอนเมา สวีชานปฏิเสธอย่างลนลาน ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเปลี่ยนไปด้วยความอึดอัดและความตึงเครียดที่ไม่ได้พูดออกมา

สวีชานรู้ว่าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์เป็นของซ่งหมิงเย่และกังวลว่าเขาอาจไล่ซ่งจินกับเธอออก ขณะที่เธอกำลังไปโรงพยาบาล ซ่งหมิงเย่หยอกล้อเธอเรื่องความเหนื่อย ลูกน้องของเขารายงานว่ารุ่ยเจียถูกปิดกิจการ จางจื้อถูกตัดสินประหารชีวิต และเหลียงเผิงเฟยถูกไล่ออก แต่เหลียงเผิงเฟยไปขอทำงานกับโหลวเยว่แล้ว ทำให้ซ่งหมิงเย่ตกใจ

สวีชานสงสัยว่าซ่งหมิงเย่จะตอบโต้ไปไกลแค่ไหน หวาดกลัวต่อชีวิตของเธอ ในขณะเดียวกัน ซ่งหมิงเย่สั่งอาผิงลูกน้องของเขาให้จัดการกับชายที่บาดเจ็บสองคน และย้ำว่าต้องไม่ให้สวีชานเห็น จากนั้นส่งซ่งหยวนไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด

ที่โรงพยาบาล สวีชานได้ยินพยาบาลคุยกันว่าซ่งหมิงเย่ได้รับบาดเจ็บจากการยิงต่อสู้ เธอกลัวว่าเขามาเพื่อฆ่าเธอ จึงตัดสินใจจะหย่ากับเขาในวันรุ่งขึ้น เมื่อชายที่บาดเจ็บถูกนำตัวเข้ามาอย่างเร่งด่วน เธอเดินหน้าเข้าไปในฐานะหมอ เพียงเพื่อจะพบว่าคนไข้คือซ่งหมิงเย่เอง

ระหว่างการผ่าตัด สวีชานรู้ว่าชายที่บาดเจ็บคือซ่งหมิงเย่ ลูกน้องของเขาเผยว่าคนของโหลวเยว่ถูกจัดการแล้วและภรรยาของหัวหน้าปลอดภัย สวีชานเข้าใจว่าซ่งหมิงเย่ได้รับบาดเจ็บขณะปกป้องเธอ

สวีชานรักษาบาดแผลลึกที่ต้นขาของซ่งหมิงเย่ ลูกน้องของเขาเผลอเรียกเธอด้วยชื่อภรรยาของหัวหน้าและรู้ว่าทั้งคู่ชื่อสวีชานเหมือนกัน ซ่งหมิงเย่อดทนต่อความเจ็บปวดและสั่งให้ส่งคำเตือนไปถึงจางหยวนเฉิงปู่ของโหลวเยว่

ลูกน้องของซ่งหมิงเย่เร่งเร้าให้สวีชานไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล แต่เธอปฏิเสธ โดยบอกว่าพวกเขาเป็นคนละพวกกัน ที่โรงเรียน เธอรู้ว่าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ของซ่งให้ทุนการศึกษามานาน และตั้งแต่เขารับช่วงต่อ หลายคนที่ไม่มีเงินเรียนก็ได้กลับมาเรียน เธอเริ่มสงสัยว่าแท้จริงแล้วเขาเป็นคนแบบไหน

ซ่งหมิงเย่ถามอาผิงเรื่องสวีชานและรู้ว่าเธอหมกมุ่นอยู่กับการเรียนและแทบไม่กินอะไร ย่าและแม่ของเขามาเยี่ยม เร่งเร้าให้เขาลดทิฐิและเอาชนะใจเธอกลับคืนมา แม้จะยังบาดเจ็บ เขาสั่งรถและเช็คเอาท์ออกจากโรงพยาบาลเพื่อกลับบ้าน

สวีชานบอกว่าเธอเป็นแค่หมอเท้าเปล่าไม่คู่ควรกับเขา และขอหย่าหลังสอบเอ็นทรานซ์เสร็จ ซ่งหมิงเย่ปฏิเสธทันทีและพยายามรั้งสายใยเก่าไว้ เธอพบว่าเขามีไข้จึงให้ยา เขาเห็นว่าเธอยังเป็นห่วง แต่เธออ้างว่าแค่กลัวเขาตายในบ้านเธอ

ก่อนกินยา ซ่งหมิงเย่ถามย้ำสวีชานว่าเขายังเป็นซ่งเจี้ยนของเธออยู่หรือไม่ เธอเลี่ยงคำถามและบอกให้เขาพักผ่อน ซ่งเหยียนมารับเขาไปโรงพยาบาลเพื่อให้น้ำเกลือ ระหว่างที่สวีชานอ่านหนังสืออยู่คนเดียว ผู้อำนวยการหลิวมาเยี่ยมและบอกว่าเฟิงอี้บอสใหญ่บาดเจ็บเข้าโรงพยาบาล ถามว่าเธอจะไปหาเขาไหม

ผู้อำนวยการหลิวเล่าข่าวลือเกินจริงให้สวีชานฟังว่า ซ่งหมิงเย่ยิงคนไปกว่าสิบในเหตุยิงกันที่โรงพยาบาลกับตระกูลโหลว และบังคับให้หมอรักษาเขา สวีชานตั้งคำถามกับเรื่องเหลือเชื่อนี้ หลิวให้ยารักษาแผลพิเศษแก่เธอเพื่อนำไปส่งให้ซ่งหมิงเย่ที่โรงพยาบาล และย้ำว่าเขาดูแลลูกน้องดี

โหลวเยว่บุกเข้ามาในห้องผู้ป่วยและเรียกร้องให้รู้ว่าทำไมซ่งหมิงเย่ถึงแต่งงานกับผู้หญิงบ้านนอก พร้อมประกาศกร้าวว่าจะไม่มีใครพรากเขาไปได้ ซ่งหมิงเย่เตือนให้เธอเลิกดูถูกสวีชาน และบอกว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ได้ก็เพราะตำแหน่งของคุณย่าเธอ โหลวเยว่ข่มขู่เรื่องความร่วมมือวิจัยของบริษัทเขา แต่เขาปฏิเสธที่จะยอม

สวีชานถูกจับได้ว่าแอบฟังอยู่นอกห้องผู้ป่วย โหลวเยว่มาขวางเธอ อ้างว่าตนคือคู่หมั้นตัวจริงของซ่งหมิงเย่ และเรียกร้องให้สวีชานหย่ากับเขา สวีชานโต้กลับ และโหลวเยว่ก็ยิ่งเดือดดาล

เหลยอู๋บอกสวีชานว่าซ่งหมิงเย่ทนจากเธอไปไม่ได้ โหลวเยว่ไปฟ้องคุณตาคุณยายและเรียกร้องให้ช่วยดึงซ่งหมิงเย่กลับมา แต่พวกเขากลับตำหนิเธอ สองตายายพูดถึงหลานสาวที่พลัดพราก น้องภูเขาไฟน้อย ผู้มีปานรูปพระจันทร์เสี้ยวและหยกครึ่งชิ้น

ซ่งหมิงเย่พบหยกครึ่งชิ้นใต้หมอน สวีชานบอกว่าพ่อของเธอให้ไว้เพื่อตามหาคุณตาคุณยาย และเขาก็เสนอจะช่วย เธอยอมรับว่ารู้สึกว่าช่องว่างระหว่างพวกเขากว้างเกินไป แต่เขายืนยันว่าไม่จำเป็นต้องใช้การแต่งงานเพื่อรักษาพันธมิตร เธอตั้งปณิธานว่าจะสอบเอ็นทรานซ์ให้ผ่าน ทั้งเพื่อตามหาครอบครัวและเพื่อลดช่องว่างระหว่างพวกเขา

สวีชานเข้าสอบเอ็นทรานซ์โดยมีซ่งหมิงเย่ไปส่งอย่างเปิดเผย หญิงคนหนึ่งโกรธที่เขายอมลดเกียรติเพื่อผู้หญิงบ้านนอก จึงสั่งให้คนไปขัดขวางไม่ให้สวีชานสอบเสร็จ ในห้องสอบ ครูคนหนึ่งกล่าวหาสวีชานว่าทุจริต ซึ่งเธอปฏิเสธ

ผู้คุมสอบกล่าวหาสวีชานว่าทุจริตหลังพบกระดาษโน้ตใต้โต๊ะเธอ เธอปฏิเสธ ลูกน้องซ่งหมิงเย่รีบไปบอกเขา และซ่งยืนยันว่าเธอไม่มีทางทุจริต ทันใดนั้นเหลียงเผิงเฟยก็ปรากฏตัวและอ้างว่าสวีชานถูกจับได้ว่าลอกข้อสอบเมื่อห้าปีก่อน

เหลียงเผิงเฟยบอกว่าเจ้าหน้าที่กรมการศึกษาเกลียดการทุจริต และผู้คุมสอบตัดสินใจรายงานสวีชานและแบนเธอจากการสอบตลอดชีวิต ซ่งหมิงเย่มาถึงกะทันหันและท้าใครก็ตามที่กล้าขึ้นบัญชีดำแฟ้มภรรยาของเขา

เหลียงเผิงเฟยกล่าวหาซ่งหมิงเย่ว่าปกป้องสวีชานจากข้อกล่าวหาทุจริต ซ่งหมิงเย่ประกาศว่าภรรยาคือเส้นตายของเขาและเตือนเขาไว้ คุณยายมาถึง เห็นคณบดีแล้วรู้สึกคุ้นหน้า และเหลยอู๋ยื่นเอกสารการเรียนภาคค่ำของสวีชานเป็นหลักฐานผลการเรียน ซึ่งเหลียงเผิงเฟยตั้งคำถามทันทีว่าเป็นของปลอม

คณบดีจ้าวถามชื่อพ่อของสวีชาน และคุณยายก็จำได้ว่าสวีชานคือหลานสาวของตน เหลียงเผิงเฟยกล่าวหาทุกคนว่าปกป้องเธอ สวีชานเสนอจะทำข้อสอบเอ็นทรานซ์ชุดใหม่ต่อหน้าทุกคนเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ เหลียงและคุณหนูโหลวพยายามขัดขวาง แต่คณบดีจางสั่งนำข้อสอบชุดใหม่มา และสวีชานตกลงจะทำอย่างตั้งใจ

สวีชานทำข้อสอบเสร็จและได้คะแนนสูงกว่าเส้นตายเข้าเรียนมหาวิทยาลัยจิงถึงยี่สิบคะแนน แฟ้มของเธอยังเผยให้เห็นว่าเธอเคยสอบติดคณะแพทยศาสตร์เมื่อห้าปีก่อน ซึ่งทำลายข้อกล่าวหาทุจริตของเหลียงเผิงเฟย

สวีชานเรียกร้องให้รู้ว่าทำไมเธอถึงไม่เคยได้รับจดหมายตอบรับเข้าเรียนคณะแพทยศาสตร์เมื่อห้าปีก่อน การสืบสวนของซ่งหมิงเย่เผยว่าใบเสร็จลงชื่อผู้รับพัสดุเป็นชื่อของเหลียงเผิงเฟย เหลียงสารภาพว่าขโมยจดหมาย และสวีชานแจ้งตำรวจ

ซ่งหมิงเย่พาสวีชานกลับบ้าน ซึ่งลูกน้องของเขาเรียกเธอว่าคุณนายน้อยแล้ว คุณยายซ่งต้อนรับเธอด้วยของขวัญล้ำค่าและกระตุ้นให้เธอลองชุดแต่งงาน ซ่งหมิงเย่บอกว่าเขายังติดค้างงานแต่งงานกับเธอ แต่สวีชานปฏิเสธ

ระหว่างลองชุดแต่งงาน สวีชานพูดถึงความหวังที่จะตามหาคุณตาคุณยายที่พลัดพราก ผู้อำนวยการจางจำเครื่องรางและปานบนตัวเธอได้ คุณยายซ่งเผยว่าคุณตาคุณยายของสวีชานเป็นหมอที่ขาดการติดต่อหลังจากไปต่างประเทศ ผู้อำนวยการจางยืนยันว่าสวีชานคือหลานสาวของพวกเขา

ผู้อำนวยการจางยืนยันว่าสวีชานคือหลานสาวของเธอ นำความยินดีมาสู่ทุกคน ระหว่างพิธี โหลวเยว่บุกเข้ามาและคัดค้าน ยืนกรานว่าซ่งหมิงเย่ควรแต่งงานกับเธอ ซ่งหมิงเย่ปฏิเสธต่อหน้าสาธารณะ ประกาศว่าเขารักเพียงสวีชาน โหลวเยว่ดูถูกสวีชาน เรียกเธอว่าเด็กกำพร้าบ้านนอกไร้ครอบครัว

ผู้อำนวยการจางประกาศต่อหน้าสาธารณะว่าสวีชานคือหลานสาวของเธอ เล่าถึงการรับใช้ชาติของครอบครัวเพื่อพิสูจน์ว่าสวีชานคู่ควรกับใครก็ได้ สวีชานดีใจมากสวมกอดคุณตาคุณยายที่เพิ่งพบ เมื่อโหลวเยว่ประท้วง จางก็ตัดขาดเธอทันที รับเพียงสวีชานเป็นหลานสาว

ซ่งหมิงเย่ปฏิญาณต่อหน้าสาธารณะว่าจะแต่งงานกับสวีชาน สัญญาว่าจะรักและปกป้องเธอตลอดชีวิต เพื่อนร่วมงานรุ่นน้องของสวีชานเปลี่ยนมาเรียกเธอว่าพี่สาวอย่างล้อเล่น และทุกคนก็มีช่วงเวลาที่เบิกบานร่วมกัน ผู้อำนวยการจางประกาศว่ายารักษาโรคหัวใจที่ร่วมพัฒนากับสวีชานประสบความสำเร็จและเปิดตัวแล้ว