ฉันคือลูกสาวผู้บัญชาการ

เฉียวหยุนพาเจิงเสี่ยวฟู่ลูกชายมาที่ค่ายทหารเพื่อตามหาสามี เจิงโหย่วกั๋ว ทหารยามยืนยันว่าเจิงโหย่วกั๋วเป็นผู้บัญชาการที่นี่ แต่เขาแต่งงานกับผู้หญิงอื่นในค่ายไปนานแล้ว

เฉียวหยุนไม่เชื่อว่าสามีแต่งงานใหม่ โดยสงสัยว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดเรื่องตัวตน ทหารยามแนะนำให้เธอถามป้าเจียงผู้รอบรู้ประจำค่าย เมื่อเฉียวหยุนเอ่ยชื่อเจิงโหย่วกั๋ว ท่าทีของป้าเจียงก็เปลี่ยนไปอย่างมากและเร่งถามรายละเอียด

จู่ๆ ป้าเจียงก็ตบเฉียวหยุน เสี่ยวฟู่พยายามปกป้องแม่แต่ถูกผลักออกไป เมื่อเฉียวหยุนเรียกร้องคำอธิบาย ป้าเจียงเรียกเธอว่าคนทำลายครอบครัวและประกาศว่าตนคือแม่ยายของเจิงโหย่วกั๋ว

ป้าเจียงประณามเฉียวหยุนต่อหน้าสาธารณะว่าเป็นคนทำลายครอบครัว ขณะที่ผู้พบเห็นยืนยันว่าเจิงโหย่วกั๋วจัดงานแต่งงานในค่ายกับเซี่ยฟางหัว เฉียวหยุนนำจดหมายเจ็ดปีจากเจิงโหย่วกั๋วออกมา ซึ่งป้าเจียงฉีกทิ้ง จากนั้นเธอจึงเผยทะเบียนสมรส

เฉียวหยุนให้ดูรูปถ่ายกับเจิงโหย่วกั๋ว แต่ป้าเจียงยืนกรานว่าเธอคือตัวปลอม ป้าเจียงดึงชุดชั้นในของเฉียวหยุนออกมาเพื่อทำให้อับอายต่อหน้าสาธารณะ ระหว่างการชุลมุน ป้าเจียงผลักเจิงเสี่ยวฟู่จนหมดสติ และขู่จะทำให้เฉียวหยุนไม่สามารถมีลูกได้อีก

รองผู้บัญชาการโจวมาถึงเพื่อหยุดการต่อสู้และสั่งให้นำตัวเจิงเสี่ยวฟู่ส่งโรงพยาบาล ป้าเจียงยังคงใส่ร้ายเฉียวหยุน ขณะที่รองผู้บัญชาการโจวยืนยันว่าเจิงโหย่วกั๋วแต่งงานกับเซี่ยฟางหัวเมื่อหกปีก่อนและเร่งให้เฉียวหยุนจากไป เพื่อที่จะอยู่ต่อ เฉียวหยุนประกาศว่าตนคือลูกสาวของเฉียวเหลียนซาน

เฉียวหยุนประกาศว่าตนคือลูกสาวของผู้บัญชาการเฉียว รองผู้บัญชาการโจวทำความเคารพเธอทันทีและเสนอจะจัดรถให้ไปพบบิดา เธอปฏิเสธ ขอให้เขาพาบิดามารดามาที่ค่ายแทน และถูกพาไปพักผ่อน ผู้คนรอบข้างสงสัยในตัวเธอ ขณะที่ป้าเจียงรีบไปเตือนเซี่ยฟางหัว

ป้าเจียงรีบไปเตือนเซี่ยฟางหัวว่ามีผู้หญิงที่อ้างว่าเป็นภรรยาของเจิงโหย่วกั๋วเข้ามาในค่าย เซี่ยฟางหัวโกรธจัดและออกไปเผชิญหน้ากับเธอ ขณะเดียวกัน เฉียวหยุนปลอบลูกชายที่บาดเจ็บที่โรงพยาบาล และผู้บัญชาการเฉียวมาถึงพร้อมสาบานว่าจะลงโทษใครก็ตามที่ทำร้ายลูกสาวและหลานชายของเขา

เซี่ยฟางหัวและแม่ของเธอ ป้าเจียง บุกเข้ามาในห้องผู้ป่วย ดูถูกลูกชายของเฉียวหยุนและอ้างว่าตนคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเจิงโหย่วกั๋ว เฉียวหยุนเผชิญหน้ากับพวกเธอ โดยเปิดเผยว่าเจิงโหย่วกั๋วได้เข้ามาอยู่ในค่ายเพราะเธอ

เซี่ยฟางหัวและป้าเจียงเยาะเย้ยเฉียวหยุน ปฏิเสธว่าเธอไม่เคยช่วยให้เจิงโหย่วกั๋วเข้ามาในค่าย เสี่ยวฟู่ลูกชายของเฉียวหยุนต้องเข้ารับการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน แต่เซี่ยฟางหัวจงใจยึดตัวหมอสวีไว้เพื่อการดูแลครรภ์ของตนเอง โดยประกาศว่าเด็กชายต้องตาย เฉียวหยุนเตือนว่าหากเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของเธอ เธอจะไม่ยอมปล่อยผ่านไป

เฉียวหยุนอ้อนวอนหมอสวีให้ช่วยชีวิตเสี่ยวฟู่ลูกชายที่อาการวิกฤต หลังจากตรวจเด็กชาย หมอสวียืนยันความรุนแรงและเตรียมการผ่าตัด เซี่ยฟางหัวและป้าเจียงขัดขวางเขา เรียกเสี่ยวฟู่ว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ และเตือนหมอสวีว่าการรักษาเด็กคนนี้จะทำให้เขามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย

ภายใต้แรงกดดันจากเซี่ยฟางหัวและป้าเจียง หมอสวีลังเลที่จะผ่าตัดให้เสี่ยวฟู่ หมดหนทางที่จะช่วยลูกชาย เฉียวหยุนประกาศว่าเธอกับเจิงโหย่วกั๋วแต่งงานกันแล้ว และเป็นครั้งแรกที่เปิดเผยว่าบิดาของเธอคือผู้บัญชาการเฉียวเหลียนซาน หวังจะโน้มน้าวหมอ

เฉียวหยุนบอกหมอสวีว่ารองผู้บัญชาการโจวไปตามบิดาของเธอ เฉียวเหลียนซาน และชี้ให้เห็นว่าคนของรองผู้บัญชาการโจวเป็นผู้นำเสี่ยวฟู่มาส่งโรงพยาบาล หมอสวีเชื่อและตกลงเตรียมการผ่าตัดทันที เซี่ยฟางหัวยังคงตั้งคำถามต่อคำกล่าวอ้างของเฉียวหยุน แต่เฉียวหยุนยืนกรานว่าเธอพูดความจริง

ป้าเจียงใส่ร้ายเฉียวหยุน กล่าวหาว่าเธอมีความสัมพันธ์กับรองผู้บัญชาการโจวและเรียกเสี่ยวฟู่ว่าเป็นลูกไม่มีพ่อ เฉียวหยุนตบหน้าเธอ และเซี่ยฟางหัวเข้ามาขวาง เฉียวหยุนอ้อนวอนหมอสวีอีกครั้งให้ช่วยชีวิตลูกชาย ขณะที่เซี่ยฟางหัวข่มขู่เขาด้วยอำนาจของเจิงโหย่วกั๋ว ขณะเดียวกัน ผู้บัญชาการเฉียวเหลียนซานตรวจสอบแฟ้มประวัติของเจิงโหย่วกั๋วและสาบานจะแก้แค้นให้ลูกสาว

เซี่ยฟางหัวขวางไม่ให้เฉียวหยุนช่วยลูกชายและประกาศว่าเด็กต้องตาย เฉียวหยุนปกป้องเสี่ยวฟู่และขู่ว่าจะตายไปพร้อมกับเขา ทำให้พวกเธอถอยออกไป ในอ้อมแขนของแม่ เสี่ยวฟู่ขอขนมก่อนจะหลับลึกลงไป ขณะที่เฉียวหยุนสัญญาว่าจะพาเขากลับบ้าน

เซี่ยฟางหัวหยุดเฉียวหยุน กล่าวหาว่าเธออยู่ในค่ายนานพอที่จะรั่วไหลความลับ และปฏิเสธไม่ให้หมอรักษาเสี่ยวฟู่ ทหารนายหนึ่งรายงานเหตุวุ่นวายที่โรงพยาบาลทหาร และเจิงโหย่วกั๋วก็รีบมาที่นั่น

หลังจากเฉียวหยุนผลักดันกลับไปที่เซี่ยฟางหัว เจิงโหย่วกั๋วก็มาถึง ป้าเจียงตำหนิเขาที่ทรยศลูกสาวของเธอ เตือนเขาว่านายทหารทุกคนในค่ายเป็นพยานในงานแต่งงานของพวกเขา และเตือนถึงผลที่จะตามมาจากการประพฤติมิชอบ เฉียวหยุนขัดจังหวะเพื่ออ้อนวอนให้เขาช่วยเสี่ยวฟู่ก่อน

เซี่ยฟางหัวอวดลูกในครรภ์ต่อหน้าเจิงโหย่วกั๋ว โดยอ้างว่าเป็นทายาทที่แท้จริงเพียงคนเดียวของเขา ขณะที่เขาฟังเสียงลูกดิ้น เฉียวหยุนก็พุ่งเข้ามาและเรียกร้องให้เขาตอบว่าเขาจำได้ไหมว่าเสี่ยวฟู่ลูกชายของพวกเขากำลังจะตาย

เจิงโหย่วกั๋วเห็นเสี่ยวฟู่ลูกชายของเขาอาการวิกฤตและตำหนิเฉียวหยุน เฉียวหยุนบังคับให้เขาเผชิญกับสภาพของลูก แม่ของเซี่ยฟางหัวยอมรับว่าเป็นคนผลักเสี่ยวฟู่ และเฉียวหยุนเปิดเผยว่าเซี่ยฟางหัวขัดขวางไม่ให้หมอสวีรักษาเด็กชายมาตลอด

ในที่สุดเจิงโหย่วกั๋วก็อนุญาตให้หมอสวีรักษาเสี่ยวฟู่ แต่แม่ของเซี่ยฟางหัวแอบวางแผนให้แน่ใจว่าเด็กชายจะตายในวันนั้น เฉียวหยุนเผชิญหน้ากับรองผู้บัญชาการโจวว่าเหตุใดรายงานการสมรสของเจิงโหย่วกั๋วจึงได้รับการอนุมัติโดยไม่เปิดเผยการแต่งงานครั้งก่อนของเขา และรองผู้บัญชาการโจวยอมรับความล้มเหลวของตนและประณามงานแต่งงานที่ไม่เป็นทางการซึ่งทำให้เฉียวหยุนต้องเจ็บปวด

เจิงโหย่วกั๋วสงสัยอย่างเปิดเผยว่าเสี่ยวฝูไม่ใช่ลูกชายแท้ๆ ของเขา โดยบอกเป็นนัยว่าเฉียวหยุนมีชายอื่นในค่าย เฉียวหยุนโต้กลับอย่างเดือดดาลว่าเขาไม่เคยกลับบ้านหลังแต่งงาน แต่กลับมีเวลาไปแต่งงานใหม่ และเรียกร้องให้บอกว่าใครคือพ่อที่แท้จริง

เซี่ยฟางหัวกล่าวหารองหัวหน้าโจวว่าเป็นชายของเฉียวหยุนในค่าย โดยอ้างว่าเห็นพวกเขาสนิทสนมกันและใช้เรื่องนี้ตั้งคำถามถึงพ่อของเสี่ยวฝู เฉียวหยุนปฏิเสธ อธิบายว่ารองหัวหน้าโจวเพียงแค่เคารพเฉียวเหลียนซานผู้เป็นพ่อของเธอ เซี่ยฟางหัวเตือนเจิงโหย่วกั๋วว่าการช่วยเด็กจะทำลายอาชีพของเขา ทำให้เขาเสนอให้ตรวจดีเอ็นเอ

เจิงโหย่วกั๋วยืนกรานให้ตรวจดีเอ็นเอด้วยเครื่องมือที่นำเข้าใหม่ เฉียวหยุนตกลงแต่ประกาศว่าเสี่ยวฝูจะไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับเขาอีกไม่ว่าผลจะออกมาอย่างไร ขณะที่เสี่ยวฝูเรียกหาพ่อด้วยอาการเลื่อนลอย เซี่ยฟางหัวก็ตัดสินใจอย่างลับๆ ว่าเด็กคนนี้ต้องไม่รอด

นอกห้องฉุกเฉิน เฉียวหยุนปฏิเสธคำขอโทษของเจิงโหย่วกั๋วและเตือนว่าพ่อของเธอจะไม่ไว้ชีวิตเขาหากเกิดอะไรขึ้นกับเสี่ยวฝู เจิงโหย่วกั๋วยังคงสงสัยเธอ โดยยืนกรานว่าไม่มีนายทหารชื่อเฉียวในค่าย

ขณะที่การผ่าตัดของเสี่ยวฝูถึงจุดวิกฤต ป้าเจียงเร่งเร้าให้เจิงโหย่วกั๋วพาหมอสวีออกไป โดยอ้างว่าลูกชายในครรภ์ของเซี่ยฟางหัวกำลังตกอยู่ในอันตราย เฉียวหยุนขวางพวกเขาไว้ พร้อมสาบานว่าพวกเขาจะพาหมอไปได้ก็ต่อเมื่อข้ามศพเธอไปก่อน

หลังจากเจิงโหย่วกั๋วพาหมอสวีออกไป เฉียวหยุนก็พบว่าเสี่ยวฝูหยุดหายใจแล้ว ด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง เธออุ้มลูกชายและตัดสินใจออกจากโรงพยาบาลในค่าย หวังว่าจะหาความช่วยเหลือจากที่อื่นได้

เฉียวหยุนกอดเสี่ยวฝูลูกชายของเธอ โทษตัวเองที่พาเขามาที่ค่าย เสี่ยวฝูปลอบโยนเธออย่างอ่อนแรง บอกว่าเขาอยากกลับบ้านไปกินน้ำตาลปั้น จากนั้นก็หยุดหายใจในอ้อมกอดของเธอ ไกลออกไป เฉียวเหลียนซานรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก รับรู้ได้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกสาวและหลานชายของเขา

เฉียวหยุนจับตัวเซี่ยฟางหัว เรียกร้องให้เธอชดใช้ด้วยชีวิตเพื่อเสี่ยวฝู เจิงโหย่วกั๋วเข้าขัดขวาง คนอื่นอ้างว่าพวกเขาไม่รู้ว่าเด็กอ่อนแอ แต่เฉียวหยุนกราดเกรี้ยวว่าพวกเขาฆ่าลูกชายของเธอและโทษว่าเป็นเพราะเขาอ่อนแอ เจิงเร่งเร้าให้เธอปล่อยมือและก้าวต่อไป