ภรรยาตั้งครรภ์สุดที่รัก ที่สามีมหาเศรษฐีตามใจปรนเปรอ

เย่ เซิ่งเซิ่งยืนยันว่าตั้งครรภ์แม้จะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ หมอเตือนถึงอาการป่วยร้ายแรงในอนาคตที่ต้องใช้เงินราวห้าล้านเพื่อการรักษาที่ดีที่สุด ทำให้เธอตกตะลึง

พ่อของลู่ดึงเส้นผมจากเย่ เสี่ยวเป่าและสั่งตรวจดีเอ็นเอ ผลรายงานตรงกันสูงมากทำให้เขาเชื่อว่าเสี่ยวเป่าคือลูกชายของลู่ จิ่นเฉิง เขาเร่งให้ลู่ จิ่นเฉิงพาเด็กกลับมาโดยเร็ว

เย่ เซิ่งเซิ่งไปพบคนขับที่ชนเย่ เสี่ยวเป่า พร้อมใบค่ารักษาห้าหมื่นหยวน คนขับกล่าวหาว่าเธอจัดฉากและไม่ยอมจ่าย ใกล้ ๆ กัน ลู่ จิ่นเฉิงยังคงตามหาเสี่ยวเป่า

คนขับถ่วงเวลาเรื่องค่าชดเชย อ้างว่าประกันต้องใช้เวลาสองเดือน เย่ เซิ่งเซิ่งรอไม่ได้จึงปลอบเย่ เสี่ยวเป่าว่ามีนัดสัมภาษณ์งานที่กลุ่มบริษัทลู่ หวังคลายความลำบากทางการเงิน ด้านลู่ จิ่นเฉิงสั่งปิดท่าเรือและสนามบินทั้งหมดเพื่อตามหาคุณชายน้อยที่หายไป

หลังจากจ่ายค่าผ่าตัด เย่ เซิ่งเซิ่งเหลือเงินแค่สิบสามหยวน ไม่มีปัญญาซื้อไส้กรอกให้เย่ เสี่ยวเป่า ที่กลุ่มบริษัทลู่ ตำแหน่งโปรแกรมเมอร์เต็มแล้ว แต่เธอได้รับเสนอให้เป็นผู้ช่วยเลขาซีอีโอ เธอพบว่าหัวหน้าคนใหม่คือซ่ง ซีหย่าซึ่งจำเธอได้และขู่จะปลดเธอออก

ซ่ง ซีหย่าแย้งว่าการมีลูกหกขวบทำให้เย่ เซิ่งเซิ่งไม่เหมาะกับตำแหน่งผู้ช่วย เย่ เซิ่งเซิ่งยอมรับอย่างเปิดเผย แต่หลี่ มั๋วจ้างเธอทันทีและเผยว่าลู่ จิ่นเฉิงเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีลูกและต้องการคำแนะนำเรื่องการเลี้ยงลูกจากเธอ ซ่ง ซีหย่าตกตะลึง

พ่อของลู่ จิ่นเฉิงตามใจหลานชายที่กำลังจะมาถึงด้วยของเล่นมากมายจนเต็มคฤหาสน์และวางแผนต่อเติมสนามเด็กเล่น ต่อมา ลู่ จิ่นเฉิงพาเย่ เซิ่งเซิ่งไปที่ห้าง สั่งให้เอาชุดเด็กหกขวบทุกแบบมาให้ดู และขอคำแนะนำเรื่องเสื้อผ้าเด็ก เมื่อเห็นความอดทนของเขา เธอก็คิดถึงเสี่ยวเป่าที่ไม่เคยรู้จักการดูแลจากพ่อ

ลู่ จิ่นเฉิงเลือกเสื้อผ้าเด็กกองโต ทิ้งไปแค่สามชิ้นแล้วสั่งให้เก็บที่เหลือทั้งหมด เย่ เซิ่งเซิ่งมองว่าแพงเกินไปและหวังจะเอาไปคืนเพื่อเป็นเงินมาฟื้นฟูร่างกายให้เสี่ยวเป่า แต่กลับรู้ว่าเป็นของสั่งตัดและไม่สามารถคืนเงินได้ เมื่อรู้ว่าเสี่ยวเป่าป่วยและอยู่บ้านคนเดียว ลู่ จิ่นเฉิงบอกให้เธอพาเด็กมาที่ออฟฟิศพรุ่งนี้

เย่ เซิ่งเซิ่งพาเสี่ยวเป่ามาที่ออฟฟิศ เพื่อนร่วมงานใจดีให้เค้กสตรอว์เบอร์รีโดยไม่รู้ว่ามีมะม่วงและทำให้เกิดอาการแพ้ ซ่ง ซีหย่าพุ่งเข้ามาตำหนิเย่ เซิ่งเซิ่งเรื่องเสียงดังและประกาศต่อหน้าคนอื่นว่าเสี่ยวเป่าเป็นลูกไม่มีพ่อ ลู่ จิ่นเฉิงรู้ว่าเสี่ยวเป่าอยู่ในออฟฟิศจึงไปหา

ซ่ง ซีหย่ากล่าวหาต่อหน้าคนอื่นว่าเย่ เซิ่งเซิ่งพาลูกมาที่ออฟฟิศเพื่อเกาะกินและวางแผน พร้อมเยาะเย้ยว่าเสี่ยวเป่าจะเป็นลูกของลู่ จิ่นเฉิงได้อย่างไร เมื่อซ่ง ซีหย่าจะลงมือทำโทษเสี่ยวเป่า ลู่ จิ่นเฉิงมาถึงและสั่งให้เธอหยุด

ซ่ง ซีหย่าขังเย่ เสี่ยวเป่าไว้ในห้องและไม่ยอมเปิดประตูแม้เย่ เซิ่งเซิ่งจะอ้อนวอน เสี่ยวเป่ามีอาการแพ้รุนแรงและหายใจลำบาก ขณะที่ซ่ง ซีหย่าสั่งลูกน้องห้ามเย่ เซิ่งเซิ่งไว้ ลู่ จิ่นเฉิงมาถึงในจังหวะวิกฤติ

ลู่ จิ่นเฉิงให้ยาแก้แพ้ออกฤทธิ์เร็วกับเสี่ยวเป่า และการหายใจของเด็กก็กลับมาปกติ เมื่อลูกพ้นขีดอันตราย เย่ เซิ่งเซิ่งตบหน้าซ่ง ซีหย่าและเตือนว่าถ้าเธอทำร้ายเสี่ยวเป่าอีกครั้ง จะลากเธอลงไปด้วยกันแม้ต้องแลกด้วยชีวิตตัวเอง

ซ่ง ซีหย่าบ่นกับลู่ จิ่นเฉิงเรื่องที่เย่ เซิ่งเซิ่งพาลูกมาออฟฟิศ หลี่ มั่วยอมรับว่าเสี่ยวเป่ามีอาการแพ้หลังจากกินเค้กสตรอว์เบอร์รีที่เธอให้ ซึ่งมีมะม่วงผสมอยู่ ลู่ จิ่นเฉิงสั่งภาพจากกล้องวงจรปิดในห้องพัก โดยไม่สนใจคำคัดค้านของซ่ง ซีหย่า

ลู่ จิ่นเฉิงไล่ซ่ง ซีหย่าออกทันทีและหักค่าจ้างพนักงานอีกสองคน ซ่ง ซีหย่าอ้อนวอนโดยอ้างความสัมพันธ์อันยาวนานของทั้งสองครอบครัว แต่ลู่ จิ่นเฉิงปฏิเสธ อาการแพ้ของเย่ เสี่ยวเป่าแย่ลง เย่ เซิ่งเซิ่งและลู่ จิ่นเฉิงรีบพาเขาไปโรงพยาบาล