ห้องนั่งเล่นใต้โคมไฟ: การคืนดี 318
novel · thหนิงซูและสวีหยวนจัดแยกชุดแสดงในห้องนั่งเล่น และทะเลาะกันอีกครั้งเพราะเสื้อผ้าเก่าชิ้นหนึ่งที่ถูกดัดแปลงอย่างไม่ดี จนเมื่อรื้อซับในออกจึงพบว่าผ้านั้นเปราะมานานแล้ว และไม่อาจคืนสู่สภ
Explore 12,059 titles from the Huangguo collection. Showing ไทย titles and descriptions where available.
หนิงซูและสวีหยวนจัดแยกชุดแสดงในห้องนั่งเล่น และทะเลาะกันอีกครั้งเพราะเสื้อผ้าเก่าชิ้นหนึ่งที่ถูกดัดแปลงอย่างไม่ดี จนเมื่อรื้อซับในออกจึงพบว่าผ้านั้นเปราะมานานแล้ว และไม่อาจคืนสู่สภ
หลังจากงานรวมตัวฉลอง ชีวิตในหอพักกลับสู่จังหวะของการเข้าชั้นเรียน การรับประทานอาหารร่วมกัน และการวางแผนวันหยุดสุดสัปดาห์ อาการบาดเจ็บที่ขาของหัวไจ๋ยังไม่หาย และมารดาของเขาวางแผนจะม
ซ่งเจินกับลู่จ้าวเกิดข้อพิพาทเรื่องการจัดที่นั่งสำหรับผู้ใช้รถเข็น จนกระทั่งภายหลังตรวจสอบหลังการฉายจึงพบว่าระบบขายตั๋วได้เข้าใจผิด โดยถือแผนผังหอฉายเก่าเป็นผังที่ใช้งานได้ในปัจจุบ
เจียงอันขอให้เฉินเยว่มาพบที่ร้านอาหารหลังเลิกงานเพื่อตรวจทานรายการทรัพย์สินจากการยุบหุ้นส่วน และบันทึกเงินทุนที่ชัดเจนของตู้เหล้าเก่าที่ทั้งสองเถียงกันมานานก็ถูกพบในใบเสร็จจัดซื้อใ
เหวินอี้ขอให้ฉีโจวหยุดกำจัดน้ำล้างสีอย่างเปิดเผยในสวนสาธารณะ ซึ่งฉีโจวตีความผิดว่าเป็นความพยายามขับไล่ผู้วาดภาพสเก็ตช์กลางแจ้ง จนกระทั่งทั้งสองไปตรวจช่องระบายน้ำด้วยกันในเวลาโพล้เพ
หลังจากตื่นขึ้น เฉิงเย่กับนินจาเฟิงหลิงร่วมกันประสานแผนของวันนั้น ระหว่างทั้งสองมีทั้งข้อจำกัดของบทบาทนายกับบ่าว และการเปลี่ยนแปลงในวิธีที่พวกเขาปฏิสัมพันธ์ต่อกัน เมื่อทราบว่าความข
ภาคต่อของแฟนนี้เดินเรื่องต่อไปโดยเริ่มจากการได้มาซึ่งคลับส่วนตัวและการจัดบุคลากร ผู้บรรยายวางแผนให้เติ้งเซียนดูแลภาพลักษณ์สาธารณะภายนอกและการดำเนินงาน ตามด้วยการมอบหมายทีมและความรั
เรื่องเริ่มต้นที่ประตูรับผู้โดยสารขาเข้าของสนามบินในยามเช้ามืด ผู้เล่าเรื่องกำลังรอเพื่อนผู้หญิงที่เดินทางกลับบ้านหลังจากไปศึกษาต่อต่างประเทศเป็นเวลาสามปี แม้ทั้งสองจะยังติดต่อกันอ
โม่อันและหยูเช่อไม่เห็นพ้องกันเรื่องทำเลย้ายร้านของทั้งสอง: คนหนึ่งต้องการรักษาลูกค้าประจำไว้ ขณะที่อีกคนหวังจะย้ายเข้าใกล้ตลาดที่ใหญ่กว่า บนแผนที่สองทางเลือกห่างกันเพียงสองกิโลเมต
เหอรุ่ยกับเสิ่นจื้ออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์เดียวกัน แต่หลีกเลี่ยงกันเพราะเสียงรบกวนจากงาน ทำให้ห้องนั่งเล่นใต้โคมไฟเปลี่ยนจากพื้นที่ที่ใช้ร่วมกันกลายเป็นทางเดินที่ทั้งสองเพียงแค่สวนท
ขณะใช้เวลาอยู่ที่บ้านกับคู่ของเธอ จูหรงถูกนำเสนอการจัดฉากปิดตาแบบใหม่ และคู่ของเธอใช้ประโยชน์จากความไว้วางใจในความสัมพันธ์เพื่อเดินหน้าแผนของตนเอง บทต่อมาพรรณนาการละเมิดขอบเขตและกา
ฉินเฉิงทำงานประจำที่มั่นคงในตำแหน่งผู้จัดการโรงภาพยนตร์เก่า ส่วนเย่สวี่เดินทางอยู่ตลอดกับกองถ่าย รายการหนังที่ทั้งคู่ตั้งใจดูร่วมกันยาวขึ้นเรื่อย ๆ แต่ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ทั้งสอ
บทที่หลงเหลืออยู่ของ "การบำเพ็ญเซียนเขียวขจี: สำนักวิญญาณสวรรค์หยก" มุ่งเน้นความเหลื่อมล้ำทางสถานะระหว่างหลิงอวิ๋นกับมู่หรงจวิ้น มู่หรงจวิ้นเดิมเป็นรัชทายาทของต้าหยาน แต่บัดนี้อยู่
หยูชิงร่างภาพสะพานใหม่ที่ยังไม่เปิดใช้ในสวนสาธารณะยามโพล้เพล้ โครงการก่อสร้างที่ซ่งหยวนดูแลจะทำให้บ้านของทั้งสองอยู่ใกล้กันขึ้น แต่ก็ได้กลืนกินเวลาที่ทั้งสองมีให้กันไปเกือบทั้งหมด
งานดัดแปลงนี้นำเสนอตัวละครที่สร้างขึ้นใหม่ ในทัวร์นาเมนต์เปิดของสำนัก ชายสวมหน้ากากปะทะกับเก้ากระบี่เมาบนเวทีสังเวียนที่ถูกคลุมด้วยค่ายกล รูปที่แปรเปลี่ยนของดาบขาวของเขา พร้อมกับท่
ในบ่ายวันศุกร์ ตัวเอกพาปิ่งปิ่งไปปั่นจักรยานเลียบแม่น้ำ แต่ชนกับสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้าส่งของที่ขับสวนทางตรงทางแยก ขณะที่เขาบังแฟนสาวระหว่างล้ม เขาบาดเจ็บที่ขา ส่วนปิ่งปิ่งก้าวออกไปเจรจา ช
โดยถือบัตรผ่านเข้าหยก หลินเฉินเข้าหอคัมภีร์ของสำนักตัณหาแท้จริงเพื่อค้นหาวิธีบำเพ็ญที่เหมาะกับรากวิญญาณของตน เขาเลือกวิชากระบี่เทียนกาน ซึ่งสอดคล้องกับคุณลักษณะธาตุโลหะและแสงของเขา
หนิงเหอชวนซ่งเป่ยนั่งรถเมล์เที่ยวสุดท้ายไปกับเธอเพื่อบันทึกร้านค้าตลอดเส้นทาง แต่ซ่งเป่ยเสนอให้ไปดูป้ายหยุดรถเมล์เก่าที่กำลังจะถูกถอดออกก่อน ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นการเดินทางไปทำงานของ
เสี่ยวอวี่นัดพบกับเสี่ยวหลินและเสี่ยวจ้านเพื่อดื่มหลังสอบปลายภาค ด้วยขีดความทนต่อแอลกอฮอล์ที่จำกัด เธอถูกพาไปยังห้องเช่าของเพื่อนร่วมชั้นขณะที่สติสัมปชัญญะของเธอบกพร่อง ทำให้สิ่งที
เหวินรุ่ยเชิญโม่เย่จัดนิทรรศการกิ่งไม้เหี่ยวที่ร้านดอกไม้ โดยต้องการเปลี่ยนเศษกิ่งที่เหลือจากการตัดแต่งให้เป็นของตกแต่ง แต่โม่เย่กังวลว่าผู้มาเยือนอาจคิดว่ากิ่งไม้ทุกกิ่งสามารถเก็บ
อันเฉิงเชิญหลินเยว่มาที่ห้องนั่งเล่นใต้แสงตะเกียงเพื่อบันทึกสัมภาษณ์เรื่องงานฝีมือในบ้าน และหลินเยว่นำเก้าอี้ที่ซ่อมไม่ได้มาด้วย โดยหวังให้รายการมีศูนย์กลางอยู่ที่ว่าเมื่อใดการบูรณ
เย่ถิงเชิญเฉิงอันให้วาดภาพประกอบโปรโมตสำหรับเกสต์เฮาส์ริมทะเลบนม้านั่งริมฝั่ง แต่เฉิงอันเสนอให้ทั้งสองเดินตลอดเส้นทางที่แขกจะใช้จริงก่อนกำหนดภาพ นอกเหนือจากวิวที่งดงาม ทั้งสองพบขั้
กู่ชิงเชิญสวี่สวี่ให้เลือกภาพยนตร์เรื่องโปรดสำหรับโรงภาพยนตร์เก่า แต่เขากลับเลือกฉายผลงานที่เขาไม่เคยเข้าใจได้ โดยหวังจะร่วมกันอภิปรายโดยไม่รีบด่วนสรุป กู่ชิงปรับแก่นเรื่องจากผลงาน
หลินเยว่เชิญเหวินโจวมาที่ร้านอาหารหลังเวลาทำการเพื่อการรวมตัวของลูกค้าประจำ และเหวินโจวขอไม่ให้ถูกทำให้ต้องเล่าเรื่องความลำบาก โดยหวังเพียงจะได้เพลิดเพลินกับมื้ออาหารอย่างสบายใจเหม
ผู้เล่าเรื่องเดิมคิดว่าติงเว่ยจะไม่ติดต่อภรรยาของเขาอีกต่อไป แต่เขากลับเฝ้ามองติงเว่ยไขกุญแจเปิดประตูแล้วเดินเข้าไปเอง กุญแจไม่เคยถูกคืน รองเท้าแตะคู่เก่ายังอยู่ และการตอบสนองของภร
หลี่หมิงจำหลินเจียได้ในสถานที่ยามค่ำคืน เขาเพิ่งไปร่วมงานแต่งงานของเธอในตอนกลางวัน แต่ในยามค่ำเขากลับเห็นเธอดื่มคนเดียวเพื่อกลบความทุกข์ มีชายแปลกหน้าเดินเข้ามา และเหตุผลที่เธออยู่
ด้วยความร้อนใจที่จะตามหาหยู ฮุย โฮ่ว เส้าฮุยพยายามฝืนเข้าไปในบ้านของอาเฮ่า และอาเฮ่าก็ห้ามเขาไว้ทันที เบ็คกี้ขอร้องให้เขาสงบลง โดยอธิบายว่าพวกเขามาเพื่อขอความช่วยเหลือ เมื่อทุกคนนั
ในการนัดบอดครั้งแรกของเขา ตัวเอกพยายามอย่างหนักเพื่อหาหัวข้อสนทนา จัดการนัดพบ และเตรียมการที่จำเป็นสำหรับการออกไปพบกัน อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายยังคงวางท่าห่างเหินตลอดการมีปฏิสัมพันธ์ แ
จ้าว ซิ่วเอ๋อเคยทำงานใช้แรงและทำงานเป็นผู้ดูแล แต่ในครั้งแรกที่เธอช่วยพยุงเสิ่น เหอเหนียนให้ลุกขึ้น เธอเกือบทำผิดพลาดเพราะใช้แรงมากเกินไป เสิ่น เหอเหนียนไม่ได้ตำหนิเธอ เพียงบอกให้เ
เฉินหนิงและเหวินโจวตกลงกันว่าจะกลับมาที่คาเฟ่ในอีกหนึ่งปีให้หลัง เพื่อเปิดเป้าหมายที่แต่ละคนจดไว้ เมื่อถึงวันนัด แผนในจดหมายของทั้งสองฝ่ายไม่ได้คลี่คลายตามที่ตั้งใจไว้แต่เดิม เธอเป
หยูชิงและหลินหยวนตกลงจะจัดแสดงภาพถ่ายสี่ฤดูของสถานที่เดียวกันในนิทรรศการสุดสัปดาห์ แต่ฤดูสุดท้ายเผชิญกับการปิดถนนที่ยืดเยื้อ ทำให้ทั้งสองไม่สามารถถ่ายภาพมุมคงที่เดิมให้เสร็จได้ เธอ
สวีเหยาสัญญากับต้วนชวนว่าจะฉายภาพยนตร์เก่าในวันครบรอบของโรงภาพยนตร์ แต่ระหว่างการตรวจสอบแหล่งที่มา ทั้งสองพบว่าสำเนาที่มีอยู่ไม่สามารถใช้ในงานสาธารณะได้ แม้วันโปรโมตจะใกล้เข้ามาแล้
ขณะรับประทานอาหารในโรงอาหารกับหลินจิ้งเสวี่ย เฉียนเฟยสังเกตว่าเธอมีอาการเบื่ออาหารและเงียบผิดปกติ เขาพยายามถามเรื่องนั้น แต่ไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจน ต่อมาหลินจิ้งเสวี่ยได้รับแจ้งการ
ซ่งจื้อกับโม่ซิงตกลงกันว่าจะผลัดกันไปเยี่ยมเมืองของกันและกัน แต่ขณะตรวจค่าใช้จ่ายที่สถานีก่อนออกเดินทาง ทั้งสองพบว่ารายได้ที่เปลี่ยนไปทำให้การจัดแบบผลัดกันนี้ยากที่จะคงไว้ได้ ทั้งส
ขณะจัดเรียงเทปคาสเซ็ตเก่าในร้านหนังสือหลังฝนตก กู่หนิงได้ยินข้อความของผู้อ่านนิรนามและสันนิษฐานว่าผู้ส่งขาดการติดต่อไปนานแล้ว อย่างไรก็ตาม ผู้กำกับรายการกระจายเสียงสวีเหยียนพบตาราง
ซูเยว่บันทึกเสียงประกาศป้ายจอดแบบเก่าบนรถบัสเที่ยวสุดท้าย และเฉิงชวนบอกเธอว่ารถคันนี้กำลังจะถูกย้ายออกจากสาย โดยชื่อป้ายที่คุ้นเคยก็จะเปลี่ยนไปในไม่ช้าเช่นกัน เธอขออนุญาตบันทึกเสีย
ขณะเปิดดูฟุตเทจโปรโมตที่กู่หยู่ถ่ายไว้ที่ร้านดอกไม้หัวมุมอีกครั้ง เย่จื่อได้ยินเสียงบ่นอย่างไม่ตั้งใจในฉากหลัง ซึ่งทำให้เธอตระหนักว่าสิ่งที่ถูกตัดออกไปในตอนนั้นไม่ใช่เพียงเสียงรบกว
เหวินเหอฟังบันทึกเสียงบรรยากาศที่ทำไว้ก่อนการย้ายในห้องนั่งเล่นแสงโคม และสังเกตว่าเสียงระฆังนาฬิกาของบ้านข้างเคียงมักช้าไปหนึ่งจังหวะเมื่อเทียบกับความทรงจำของเธอเสมอ วิศวกรเสียงซ่ง
เฉินเว่ยพบว่าม้านั่งริมทะเลส่งเสียงรุนแรงเมื่อมีคนนั่งลง หลังจากถอดชิ้นส่วนและตรวจสอบ สวีชิงพบข้อต่อที่หลวมและเก็บป้ายมีหมายเลขที่ถูกทิ้งไว้ระหว่างการซ่อมครั้งก่อน หมายเลขนั้นชี้ไป
ตัวเอกเคยเห็นซูหว่านที่หน้าประตูห้องของหลินหยวนฝาน ในตอนที่เธอยังเป็นแฟนของเพื่อนเขา การทักทายเรียบๆ ทิ้งความประทับใจลึกซึ้งไว้ในใจเขา แม้หลังจากทั้งสองเลิกกันแล้ว เขาก็ยังเอาใจใส่
หลังเลิกงาน เหอรุ่ยฟังสัมภาษณ์ที่กู่หยวนบันทึกไว้ให้ร้านอาหารเมื่อหลายปีก่อนอีกครั้ง และตกใจที่ไม่มีจานใดที่เธอมั่นใจอย่างยิ่งในตอนนั้นว่าจะทำ เหลืออยู่บนเมนูในวันนี้เลย ในตอนแรก เ
คลังเก็บของ "เมคาแห่งความปรารถนา: ทำไมคนอื่นถึงได้มาขับแฟนสาวของฉัน" เก็บรักษาบทถัดไปไว้ ซึ่งเปิดเรื่องด้วยหลินเฟิงที่กำลังเผชิญกับวิดีโอที่ดำเนินอยู่ เนื้อหาสามารถยืนยันมุมมองเชิง
เฉินโมมีความลับที่เขาไม่เต็มใจจะพูดถึงอย่างเปิดเผย ขณะที่แฟนสาวไป๋เหยียนเป็นคนเปิดเผย โดดเด่น และดึงดูดความสนใจอย่างมากในมหาวิทยาลัย ความสัมพันธ์ในชีวิตจริงของทั้งคู่เดิมมีจังหวะขอ
ในวันครบรอบแต่งงาน ภรรยาพูดคุยกับสามีเกี่ยวกับแผนการกลับไปที่สโมสร ในวันถัดมา เธอส่งข้อความเกี่ยวกับการเลิกงาน แต่ก็ไม่กลับบ้านเป็นเวลานาน ต่อมา ผู้มาเยือนนำบัตรสีดำที่ประทับตราสัญ
ในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง หลินซูเดินเข้าโรงแรมพร้อมกระเป๋ากล้อง โดยหาห้องตามข้อความจากภรรยาของเขา หลี่ฉิน เมื่อถูกซักถามที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ เขาให้คำอธิบายที่แตกต่างจากความสัมพันธ์ที่
หลังจากคำสารภาพ หยูซีกับสามีใช้ชีวิตต่อไปด้วยกัน และในวันถัดมาเธออยู่บ้านเพื่อเตรียมอาหารเช้า กิจวัตรดูเหมือนจะกลับคืนมา จนกระทั่งโทรศัพท์มือถือดังขึ้น และเธอรีบย้ายไปที่ระเบียงเพื
สามีได้รับอีเมลนิรนามที่มีภาพวิดีโอเกี่ยวข้องกับภรรยาของเขากับชายอีกคน เขาไม่ทราบตัวตนของผู้ส่ง และก็ไม่ชัดเจนว่าฝ่ายนั้นหวังจะบรรลุอะไร หลังจากดูซ้ำหลายครั้ง เขานึกถึงประสบการณ์ขอ
เสิ่นเหอกำลังเลือกภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายสำหรับโรงภาพยนตร์เก่า ผู้กำกับอิสระกู่ชวนหวังจะฉายผลงานใหม่ของตน แต่ลูกค้าประจำกลับตั้งตารอภาพยนตร์คลาสสิกที่อยู่เคียงข้างพวกเขามาหลายปีและมี
หลังเลิกงาน หยูชิงหารือกับโม่เหยียนโจวเรื่องความเป็นไปได้ที่จะกลับมาเป็นหุ้นส่วนกันอีกครั้ง แม้เขาจะเสนอเงื่อนไขทางการเงินที่ดีกว่า แต่เธอตระหนักว่าสิ่งที่เธอยังให้ความสำคัญที่สุดค
หลินหนิงตรวจสอบแผนย้ายปลูกต้นไม้ในสวนสาธารณะยามพลบค่ำ กู้หยวนเตือนว่าโอกาสรอดมีจำกัด ขณะที่ทางเดินใหม่ต้องเปิดตามกำหนด ทำให้ทั้งสองต้องชั่งน้ำหนักทางเลือกที่ไม่สมบูรณ์หลายทาง ทั้งส
ในร้านหนังสือหลังฝนตก กำลังมีความพยายามเร่งรีบเพื่อกู้หนังสือที่เปียกชื้น เฉินหนิงอยากอยู่เฝ้าอุปกรณ์ลดความชื้นตลอดทั้งคืน แต่ผู้ซ่อมแซมหนังสือเย่ซวี่ชี้ว่าการให้ความร้อนอย่างมืดบอ
ภายใต้ความสงบเพียงผิวเผินของจวนเซี่ยโจว แผนการใหม่กำลังก่อตัวขึ้น ข่าวแพร่ออกจากจวนเจ้าเมือง โดยอ้างว่าได้ค้นพบม้วนคัมภีร์ลับโบราณซึ่งมีเบาะแสให้ลู่ซิงโจวฝ่าด่านอาณาจักรการบำเพ็ญขอ
เหวินเหอและกู่หยวนคุยโทรศัพท์กันทุกวันก่อนร้านคาเฟ่ปิด แต่เมื่อเร็ว ๆ นี้เหลือเพียงคำตอบที่เหนื่อยล้า และคำว่า "ฝันดี" ถูกทั้งคู่ได้ยินผิดว่าเป็นความกระตือรือร้นที่จะยุติความสัมพัน
เมื่อพิธีเปิดนิทรรศการสุดสัปดาห์ของหลินชิงใกล้เข้ามา เธอกับสวี่เหิงยังคงปรับป้ายเล็กจิ๋วซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนดึกดื่น ไม่มีใครยอมเป็นคนแรกที่พูดว่ามองไม่เห็นความแตกต่างอีกต่อไปแล้ว สวี่เ
หยูจือได้รับข้อความเสียงจากซ่งหยวนอยู่เสมอหลังจากปิดร้านดอกไม้ โดยข้อความนั้นเล่ารายละเอียดเรื่องจุกจิกในแต่ละวัน ตอนแรกเธอตอบกลับอย่างตั้งใจ แต่ภายหลังเริ่มเลี่ยงโทรศัพท์เพราะขาดเ
ขันทีใหญ่พาซูหลิงซีขึ้นไปยังศาลาฮวนไห่ ซึ่งจ้าวอี้รออยู่แล้วในห้องน้ำชา เมื่อคนรับใช้ถูกทิ้งไว้ชั้นล่าง การพบกันจึงกลายเป็นบทสนทนาส่วนตัวระหว่างทั้งสอง ซูหลิงซีเพิ่งกลับจากเจียงหนา
กู่เหว่ยไปเป็นเพื่อนสฺวีโจวบนม้านั่งริมทะเลเพื่อรอให้เมฆแหวกออก ท้องฟ้าเต็มดาวที่วางแผนไว้ไม่ปรากฏ และขณะที่เขายังเสนอให้รออีกสักหน่อย เธอจำเป็นต้องกลับบ้านไปพักผ่อนแล้ว เธอเสนออย่
ก่อนที่หมอกยามเช้าจะจางหาย เซียวเหยาเดินทางทวนน้ำขึ้นไปตามแม่น้ำหมิงโดยเรือ และมาถึงจิงโจว สถานที่เลื่องชื่อด้านสมุนไพร เขาคุยกับคนเรือเกี่ยวกับทุ่งสมุนไพรเลียบฝั่ง แล้วก้าวเข้าสู่
เสิ่นปิงหรูลุกแต่เช้าเพื่อลองชุด เตรียมการถ่ายภาพจัดแต่งทรงและถ่ายโปรโมต สภาพของเธอดูเหมือนฟื้นตัวแล้ว และท่าทีมั่นใจกว่าตอนที่เพิ่งเข้าสถานีโทรทัศน์ สามีเตรียมอาหารเช้าให้เธอ แต่เ
เย่ชิงเดินเคียงโม่ซวี่ไปตามทางเก่าในสวนสาธารณะยามสนธยา เมื่ออีกฝ่ายถามซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเธอเสียใจที่จากไปในตอนนั้นหรือไม่ สิ่งที่เริ่มต้นเป็นการเดินอย่างสงบก็ค่อยๆ กลายเป็นวงจรของกา