ตำนานดาบปีศาจจันทร์แรม
novel · thหลังจากวีรบุรุษทั้งเจ็ดสิ้นชีพ ลูกหลานของพวกเขาสร้างศาลเจ้าขึ้น ณ สถานที่ที่ดาบปีศาจถูกผนึกไว้ โดยมีสาวศาลเฝ้าดูแลสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ตลอดหนึ่งพันปี แม้จะมีการบุกรุกของอสูรเป
Explore 12,059 titles from the Huangguo collection. Showing ไทย titles and descriptions where available.
หลังจากวีรบุรุษทั้งเจ็ดสิ้นชีพ ลูกหลานของพวกเขาสร้างศาลเจ้าขึ้น ณ สถานที่ที่ดาบปีศาจถูกผนึกไว้ โดยมีสาวศาลเฝ้าดูแลสืบต่อกันมาหลายชั่วอายุคน ตลอดหนึ่งพันปี แม้จะมีการบุกรุกของอสูรเป
"เทพธิดาไลฟ์สด ภาคพิเศษ: การฝ่าด่าน" สานต่อด้วยตัวละครอย่างเจียงรั่วเสวี่ยและหลิวจิ้งเหยา จากผลงานของซือจื่อกุ่ย หลิวจิ้งเหยาอุทิศตนให้กับการดำเนินงานของบริษัทไลฟ์สตรีม และเมื่อพบว
กู่เฉียวเป็นผู้จัดการฝ่ายปฏิบัติการของบริษัทเฉิงชื่อ จำกัด ซึ่งเขาทำงานมาเป็นเวลายี่สิบสี่ปี การเลื่อนตำแหน่งตั้งแต่เนิ่น ๆ ครั้งหนึ่งทำให้เขาเชื่อว่าอนาคตของตนจะราบรื่น แต่หลังจาก
เสิ่นเว่ยเชิญเจียงเช่อนั่งบนม้านั่งริมทะเลและฟังบันทึกเสียงลมที่เธอรวบรวมไว้ แต่เจียงเช่อกลับนำบันทึกเสียงรบกวนจากเรือมาแทน ความเข้าใจที่แตกต่างกันของทั้งสองทำให้การพบกันคลาดเคลื่อ
หลินจื้อเชิญเหออวี่ให้อ่านเรื่องราวของภาพยนตร์เงียบออกเสียงในโรงภาพยนตร์เก่า แต่เหออวี่อยากคงช่องว่างทางภาพไว้ ไม่เต็มใจที่จะตีความทุกการเคลื่อนไหวให้เป็นอารมณ์ที่แน่นอน ตอนแรกเธอก
หยูชิงเชิญกู่เหยียนให้มาร่วมกิจกรรมวาดภาพยามเย็น กู่เหยียนปฏิเสธหลายครั้งเพราะเขาวาดรูปไม่เป็น จนกระทั่งเธอเสนอว่าเขาเพียงต้องช่วยบรรยายสีที่เขาเห็น เขาจดการเปลี่ยนแปลงของท้องฟ้าอย
ก่อนออกเดินทาง เถาหนิงเชิญสวีฉวนไปที่สถานีเพื่อส่งเธอ แต่สวีฉวนบังเอิญกำลังนำทัวร์ที่ไม่อาจยกเลิกได้ในเวลาอันสั้น จึงได้เพียงมอบเอกสารกำหนดการให้เธอล่วงหน้า ชั่วขณะหนึ่งเธอถือว่ากา
หลินรุ่ยสัญญาว่าจะซ่อมแซมหนังสือท้องถิ่นหนึ่งเล่มที่หยูเหิงสะสมไว้ให้เสร็จก่อนฤดูฝน แต่ความชื้นที่ต่อเนื่องทำให้กระบวนการทำให้แห้งช้าลง เธอจึงตัดสินใจไปที่ร้านหนังสือด้วยตนเองเพื่อ
โม จื้อและเสิ่น สวี่ตกลงที่จะใช้เวลาหนึ่งฤดูสังเกตวัตถุดอกไม้ที่ถูกทิ้งจากร้านดอกไม้หัวมุม เพื่อหาวิธีที่มั่นคงในการนำกลับมาใช้ใหม่ แต่การทดลองชุดแรกล้มเหลวเพราะความผิดพลาดในการจัด
อันเหว่ยกับสวีเหยียนตกลงจะทาสีม้านั่งริมทะเลใหม่ทุกปี แต่ปีนี้ทั้งสองค้นพบว่าแผ่นไม้ผุจากด้านใน และสีชั้นใหม่ไม่สามารถทำตามคำมั่นว่าจะใช้งานต่อไปได้อีก เธอไม่เต็มใจจะพรากจากความทรง
ซูหว่านจ้าวรับบทเทพธิดาในงานวัด และยังไม่ได้ล้างเครื่องสำอางเมื่อฝูงชนจากไป เจียงเหิงกลับมาเอาร่ม แล้วถูกพาเข้าไปในหลังเวที หีบใส่เครื่องแต่งกาย โคมไฟแต่งหน้า และขั้นบันไดหินที่เปี
เย่ถิงกับโจวลินตกลงกันว่าจะพบกันที่สถานีทุกครั้งก่อนที่เธอจะออกจากเมือง ครั้งนี้คณะละครออกเดินทางก่อนกำหนดโดยไม่คาดคิด ทำให้เธอต้องตัดสินใจอย่างรวดเร็วระหว่างการขึ้นรถให้ทันกับการอ
หลินเหอและกู่ชิงตกลงกันว่าจะทำขนมปังอาหารเช้าโดยใช้เฉพาะวัตถุดิบท้องถิ่น เมื่อวัตถุดิบสำคัญถูกขัดจังหวะอย่างกะทันหันในขณะที่ใบปลิวโปรโมตถูกพิมพ์ไปแล้ว ทั้งสองเริ่มโต้เถียงกันว่าจะใ
หลังฝนตก ร้านหนังสือเปิดเทปบันทึกเสียงการอ่านเก่า เย่หนิงจำเสียงของกู้เหยียนได้ แต่กลับพบว่าท่อนที่เธออ้างถึงบ่อยครั้งนั้นแท้จริงแล้วเป็นการด้นสดในขณะนั้น ไม่ใช่ข้อความต้นฉบับของหน
หลินชิงยาดูแลงานนิทรรศการและการขายที่หอศิลป์ ผู้ช่วยของเธอ เสี่ยวเหวิน แจ้งว่าภาพเขียนชื่อไทดัลจะถูกส่งมอบให้ผู้ซื้อในบ่ายวันถัดไป อีกด้านหนึ่ง เฉินโม่ส่งข้อความเชิญเธอไปรับประทานอ
ชีวิตสมรสของกู่ซวงและสามีเข้าสู่ช่วงที่ต้องสื่อสารกันใหม่ สามีเสนอให้เธอแสดงความชอบของตนเองมากขึ้น ขณะที่กู่ซวงจัดระเบียบความคิดระหว่างการนิ่งเงียบกับการตอบสนอง บทสนทนาของทั้งสองแต
ขณะฟังบันทึกเสียงเก่าบนม้านั่งริมทะเล เสิ่นเหว่ยได้ยินเสียงแตรสั้นที่บัดนี้หายไปแล้ว เฉิงเยว่จำได้ว่าเสียงนั้นมาจากเรือเฟอร์รี่ลำเล็กที่ถูกปลดประจำการไปเมื่อหลายปีก่อน ทั้งสองค้นหา
หลังจากอัปเกรดอุปกรณ์ที่โรงภาพยนตร์เมืองเก่า เหวินชิงยังคงรู้สึกว่ามีเสียงคุ้นเคยเสียงหนึ่งหายไปจากตอนจบของภาพยนตร์ การตรวจสอบของสวี่โจวเผยว่านั่นคือเสียงตกค้างเชิงกลไกตอนที่เครื่อ
ตลอดหลายปีติดต่อกันที่ต้าหัวทำศึกต่างแดน หลินซานลงทรัพยากรอย่างมากไปกับการสงครามและการทูต จนคลังหลวงค่อย ๆ ร่อยหรอ ระหว่างบทสนทนายามค่ำคืนกับเซียวชิงเสวียน ความท้าทายในทางปฏิบัติเห
ขณะทดลองอบตั้งแต่เช้าตรู่ที่ร้านเบเกอรี เฉินเหอได้ยินโม่หยวนฮัมทำนองที่ทั้งสองมักร้องสมัยยังขายแผงริมถนน และเพิ่งตระหนักในตอนนั้นเองว่าเธอไม่ได้ทำขนมปังคาวชิ้นแรกสุดนั้นมาหลายปีแล้
ขณะจัดระเบียบหนังสือที่ได้รับบริจาคมาเป็นชุดที่ร้านหนังสือหลังฝนตก หยู่หนิงพบจดหมายส่วนตัวที่ถูกสอดไว้ข้างใน ที่ปรึกษาการสะสมหนังสือโม๋เหยียนเชื่อว่าเรื่องราวเบื้องหลังจะเพิ่มมูลค่
บนรถเมล์เที่ยวสุดท้าย หลินรุ่ยได้รับคำเชิญให้มารวมตัวกันอย่างกะทันหันจากเพื่อนเก่าสวี่เย่ ด้านหนึ่งคือการพบกันอีกครั้งที่หาได้ยาก อีกด้านหนึ่งคืองานบันทึกเสียงสำคัญที่ต้องทำให้เสร็
กู่ชิงได้รับโอกาสการสนับสนุนสำหรับนิทรรศการสุดสัปดาห์ โดยมีเงื่อนไขว่าชุดภาพถ่ายเกี่ยวกับแรงงานธรรมดาต้องถูกปรับให้เป็นเรื่องเล่าสร้างแรงบันดาลใจที่แชร์ต่อได้ง่ายขึ้น เธอกับเฉิงหยว
เครื่องฉายของโรงภาพยนตร์เก่าเสียอีกครั้ง ทำให้สวี่ชิงต้องตัดสินใจระหว่างการซ่อมที่มีค่าใช้จ่ายสูงกับการเปลี่ยนอุปกรณ์ ขณะที่เจียงสวี่อธิบายหลังการตรวจสอบว่าไม่มีทางเลือกใดที่สามารถ
หลังเวลาปิดทำการ ร้านอาหารได้รับข้อเสนอรับซื้อเหมาขนาดใหญ่ ซ่งหนิงอยากรับออเดอร์นี้ แต่กู่เหอพบว่าเวลาส่งมอบจะกินวันหยุดร่วมของพนักงานที่ยืนยันไว้แล้วอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งสองส
ที่สถานีก่อนจากลา เย่ เฉิงได้รับคำขอแก้ไขด่วนจากสวี หลิน งานนั้นจะทำให้ทริปส่วนตัวที่เธอวางแผนไว้กลายเป็นงานระยะไกลเกือบทั้งหมด และเธอต้องตัดสินใจว่าจะรับขอบเขตงานที่ขยายออกไปหรือไ
ผู้บรรยายจากยอดเขาโหยวหลานลงจากภูเขาตามคำสั่งของมารดา จื่อเอียนหลัว เพื่อไปซื้อวัตถุดิบทางจิตวิญญาณ แต่กลับพบโจรปิดทางที่สันเขาหมาป่าเถื่อน เขาพยายามช่วยผู้สัญจรที่ติดอยู่ แต่เพราะ
ก่อนปิดร้านดอกไม้ หลินจือได้รับภาพถ่ายยามค่ำคืนจากสวีหยวน และตระหนักว่าร้านของเธอมักเป็นร้านสุดท้ายบนถนนทั้งสายที่ดับไฟ แม้ฉากนั้นจะดูโรแมนติก แต่ความจริงคือกิจวัตรปิดร้านตามลำพังท
ในห้องนั่งเล่น อันชิงพยายามอธิบายอารมณ์หดหู่ตลอดทั้งวันให้ซ่งซวี่ฟัง ผู้ซึ่งคอยมองหาทางแก้ ขณะที่เธอเพียงอยากพูดให้จบ ทำให้ทั้งคู่ใกล้จะทะเลาะกันอีกครั้งก่อนเข้านอน เธอพูดตรง ๆ ว่า
เสิ่นเวยคุ้นเคยกับการนั่งรอจดหมายทางไกลบนม้านั่งริมทะเล แต่หลังจากผ่านไปหลายคืนโดยไม่มีจดหมายตอบกลับ พนักงานกะดึกเฉิงเยว่ก็เตือนเธอว่าทางเดินใกล้เคียงกำลังจะปิดตามกำหนด ในที่สุดเธอ
ขณะโรงภาพยนตร์กำลังเคลียร์ผู้ชมในยามดึก ซ่งหนิงได้รับคำขอจากสวีเหยียนที่หวังจะฉายหนังสั้นอีกครั้งให้ผู้ชมที่มาถึงช้า แม้พนักงานจะดำเนินการขั้นตอนปิดระบบเสร็จแล้วและกำลังเตรียมตัวกล
ขณะร้านอาหารกำลังจะปิด เย่เหอเตรียมต้อนรับกู่หยวน ผู้เพิ่งเลิกกะดึกและต้องการเพียงอาหารเย็นมื้อเรียบง่าย แต่เธอได้สัญญาไว้กับพนักงานแล้วว่าวันนี้จะเลิกงานตรงเวลา เธออธิบายว่าห้องคร
สวีชิงวิ่งเพิ่มรอบในสวนสาธารณะยามเย็นอยู่เรื่อย ๆ อยากระบายความคับข้องใจจากความพ่ายแพ้ในการงาน จนกระทั่งเจ้าหน้าที่สวนโม่โจวเตือนเธอเรื่องเวลาปิด เธอจึงเพิ่งรู้ว่ามืดสนิทไปแล้ว เธอ
เหตุการณ์หนึ่งหลังพิธีสำเร็จการศึกษาทำให้ชีวิตของผู้เล่าเรื่องปั่นป่วน หลายวันต่อมา เขาถือตราประทับทางการมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านซินลี่ ซึ่งหลี่ อานอู่พาเขาผ่านตรอกซอกซอยที่ก่อนหน้านี
คลังเอกสารที่มีอยู่ถูกระบุว่าเป็นภาคต่อของแฟนฟิกชัน ตอนที่ 15 หรงหรงกับสามีร่วมกันจัดให้เธอได้พบกับอาหมู่ และเธอเล่าบทสนทนาระหว่างทั้งสองให้สามีฟัง ความเข้าใจของอาหมู่เกี่ยวกับการพ
ก่อนย้ายบ้าน อันเหอเปิดเทปคาสเซ็ตเก่าและได้ยินคลิปออดิชันที่ถูกลบไปแล้วโดยไม่คาดคิด จากนั้นจึงเชิญจี้เฉิน ผู้ร่วมงานด้านเสียงที่ไม่ได้พบกันมานาน มาที่ห้องนั่งเล่นเพื่อตรวจสอบ หลังจ
ทริปที่ได้เป็นโบนัสกลายเป็นการพักสามคืนกับคู่สมรสอีกคู่หนึ่ง พร้อมชุดกฎที่เขียนไว้ นวนิยายต้นฉบับ ทุกคนที่เกี่ยวข้องเป็นผู้ใหญ่ และเรื่องเริ่มต้นด้วยความยินยอม
ขณะที่กำลังค้นหาผังหมายเลขที่นั่งที่สูญหายของโรงภาพยนตร์ในย่านเก่า เหวินอินพบว่าผู้สำรวจที่มาถึง เส้าหลิน คือคนที่เคยทำงานพาร์ตไทม์ที่นี่เคียงข้างเธอ แถวหลังที่ทั้งสองเคยนั่งถูกรื้
หลังจากเข้าสู่วงราชการโดยผ่านการสอบคัดเลือกของจักรพรรดิ จาง อิงได้รับการเลื่อนตำแหน่งอย่างต่อเนื่อง แต่ภรรยาของเขา นางหลิว เสียชีวิตด้วยความเจ็บป่วยหลังจากติดตามเขาไปยังเมืองหลวงเพ
ระหว่างการทดสอบเตาอบในยามเช้าตรู่ เหอเซี่ยได้รับถุงแป้งสาลีที่เลิกจำหน่ายไปเมื่อหลายปีก่อน ผู้ส่งของคือตูเหิง ซึ่งเคยเปิดแผงลอยริมถนนร่วมกับเธอ และยังมีปัญหาทางบัญชีค้างอยู่ แป้งชุ
หลังฝนตกต่อเนื่อง สวี จือ พบข้อเสนอแนะอายุสิบปีในกล่องรับฟังความคิดเห็นของร้านหนังสือ ผู้เขียนคือเถา เยว่ ซึ่งบังเอิญมาที่ร้านเพื่อบูรณะสมุดแพลนเนอร์เก่า ในตอนนั้นเธอมองว่าข้อเสนอแ
บนรถบัสเที่ยวสุดท้าย โมอวิ๋นได้รับจดหมายที่พับให้มีขนาดเท่าตั๋ว ผู้ส่งคือหลี่หยวน หวังว่าเธอจะช่วยยืนยันเวลาที่ผู้โดยสารประจำทำของหาย ตอนแรกเธอเข้าใจผิดว่าเป็นความพยายามเข้ามาจีบอย
สวีเฟิงได้รับจดหมายที่ขอให้เอาเพลงประกอบออก ผู้ส่งคือเซี่ยจือ ซึ่งนั่งที่นั่งใกล้หน้าต่างที่สุดเสมอ และเดิมเป็นแขกที่มีแนวโน้มจะร้องเรียนน้อยที่สุด เขากังวลว่าช่วงเวลาที่เงียบอาจทำ
ผู้บรรยายกับบิดาของเขาโต้เถียงกันอยู่เสมอเรื่องการหาคู่: บิดาให้ความสำคัญกับเงื่อนไขในทางปฏิบัติ และเป็นห่วงว่าลูกชายจะพลาดวัยที่เหมาะสมแก่การแต่งงานตามปกติ ขณะที่ผู้บรรยายไม่เต็มใ
ระหว่างที่ฝึกจัดดอกไม้ที่ร้านดอกไม้ เมิ่งหลิงได้รับจดหมายขอบคุณที่ถูกส่งคืนมา ผู้รับคือโจวอวี่ยอมรับว่าได้ย้ายที่อยู่ไปแล้ว แต่ไม่ได้คาดว่าเธอจะยังจำครั้งหนึ่งที่เขาช่วยเหลือด้านงา
หลังจากสิ้นสุดฮันนีมูน เที่ยวบินที่เดิมกำหนดจะพาเสี่ยวตงและภรรยาจิงไปเซี่ยงไฮ้ได้เปลี่ยนเส้นทางชั่วคราวไปหางโจว เขาติดต่อพี่เฉียงที่สนามบิน การพักอยู่โดยไม่คาดคิดครั้งนี้ทำให้หลายค
บนม้านั่งริมทะเล ฟางหลานได้รับจดหมายที่ส่งต่อมาจากเหวินเหยียน ซึ่งในจดหมายนั้นนักเดินทางรายหนึ่งขอให้ลบรูปภาพในบันทึกการเดินทางที่เปิดเผยที่อยู่บ้านส่วนตัว โดยไม่ได้การตอบกลับมาเป็
ผู้บรรยายซึ่งดำเนินกิจการโรงงานแปรรูปเสื้อผ้า ได้รับโทรศัพท์แจ้งว่าพนักงานคนหนึ่งชื่ออาเหลียงอาจประสบอุบัติเหตุ ในขณะที่กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ของพนักงาน เขายังคำนวณว่าโรงงานเล็กๆ
หลังเวลาปิด ร้านอาหารได้รับจดหมายรีวิวเชิงลบที่เขียนด้วยลายมือ หัวหน้าเชฟกู่เหอจำลายมือได้ว่าเป็นของหลินเซ่อ ลูกค้าประจำมาอย่างยาวนาน แต่ข้อร้องเรียนในจดหมายไม่ได้เกี่ยวกับรสชาติขอ
หลังจากเห็นโพสต์ที่เพื่อนร่วมห้องของเขา หลิวเทียนเหวิน เป็นผู้โพสต์ กัวหยุนเฟิงรู้สึกกระวนกระวายอย่างรุนแรงเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเขากับฉินหนิง เขาคอยตรวจดูข้อความใหม่ตลอดเวลา ต้อ
ฟางเยว่มาถึงร้านหนังสือหลังฝนตกเพื่อเข้าร่วมสิ่งที่เดิมกำหนดไว้เป็นการแบ่งปันต่อสาธารณะ แต่กลับพบเพียงสวีเหยียนกับเก้าอี้สองตัวที่เหลืออยู่ ทำให้เธอกังวลว่ากิจกรรมนั้นถูกจัดฉากอย่า
ซูถงไปที่คาเฟ่เพื่อพบเจียงไป๋ โดยตั้งใจจะหารือว่าจะดำเนินความสัมพันธ์ต่อไปหรือไม่ แต่เขานำภาพถ่ายการเดินทางที่เธอเคยอยากดูมาให้ โดยเข้าใจผิดว่านี่เป็นการนัดพบธรรมดา แทนที่จะคล้อยตา
เหอหรันชวนลู่จือมาพบกันที่ร้านดอกไม้เพื่อเลือกช่อดอกไม้วันครบรอบ แต่สิ่งที่เธอได้รับคือขาตั้งดอกไม้ที่เขายังทำไม่เสร็จ และคำขอให้ยกเลิกมื้ออาหารเย็นราคาแพงของทั้งคู่ เขาปิดบังการเป
หยานหนิงมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารหลังเลิกงานเพื่อร่วมการสังสรรค์ของเพื่อนที่เลื่อนมานาน แต่คนอื่นๆ กลับทยอยถอนตัวทีละคน ทำให้เธออยู่ตามลำพังกับหลี่อวี่ ผู้ที่เคยสารภาพความรู้สึกต่อเธอ
หลังการปะทะในเมืองลั่วเซี่ย พลังจิตที่ปั่นป่วนยังคงค้างอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ที่ซึ่งม่อเหรินจวี่เผชิญเปลวไฟหยางบริสุทธิ์ที่ยังไม่ดับ เศษที่เหลือรอดมุ่งที่ฉากการต่อสู้และการเผชิ
ฉีหนิงตั้งใจจะสารภาพความรู้สึกต่อฟางโม่ระหว่างคำกล่าวเปิดงานนิทรรศการสุดสัปดาห์ แต่เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่สบายใจกับการได้รับความสนใจจากสาธารณะ จึงตัดสินใจตัดส่วนที่เขียนไว้ล่วงหน้าอ
ในห้องนั่งเล่นที่สว่างด้วยแสงโคมไฟ ซูรุ่ยได้รับกองรูปถ่ายเก่าที่เหวินเฉินส่งมอบให้ ซึ่งรูปหนึ่งมีคำว่า “ฉันชอบคุณ” เขียนไว้ด้านหลัง แต่เธออยากรู้ก่อนว่าเขากำลังเพียงแค่หวนรำลึกถึงอ
ที่สถานีก่อนจากลา เฉินจื้อบอกหยูโจวว่าเธอเคยชอบเขา และการพูดออกมาในตอนนี้เป็นไปเพื่อยุติการรอคอย ไม่ใช่ด้วยความหวังว่าเขาจะซื้อตั๋วตามไปในทันที หยูโจวยอมรับว่าเขาสังเกตเห็นมานานแล้
บนรถบัสคันสุดท้าย หลินหลันบังเอิญพบโจวอวี่ ผู้ที่เธอเคยทิ้งให้รอ โดยเดิมทีคิดว่าการขอโทษจะทำให้ทั้งสองกลับมาเดินทางไปทำงานด้วยกันได้ แต่โจวอวี่บอกว่าสิ่งที่สำคัญจริง ๆ คือการที่ขาด
ในนิทรรศการสุดสัปดาห์ สวีอิ่นพบว่าคำบรรยายภาพถ่ายถูกตัดทอน จึงโกรธและเรียกร้องให้ถอนงานออก จากนั้นโม่เป่ยจึงนำต้นฉบับเดิมออกมา โดยชี้ว่ามีข้อความตอนหนึ่งที่อาจเปิดเผยที่อยู่พักอาศั