สร้างจักรวรรดิที่แตกสลายขึ้นใหม่ด้วยดาบในมือ
novel · thหลังจากถูกพาตัวไปยังโลกแฟนตาซี มาร์คัสเดิมตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบบนที่ดินอันเรียบง่ายของเขาและรายได้จากการค้า แต่สถานการณ์ที่เปลี่ยนไปบีบให้เขาต้องก้าวออกไปนอกเขตแดนของตน เขา
Explore 12,059 titles from the Huangguo collection. Showing ไทย titles and descriptions where available.
หลังจากถูกพาตัวไปยังโลกแฟนตาซี มาร์คัสเดิมตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบบนที่ดินอันเรียบง่ายของเขาและรายได้จากการค้า แต่สถานการณ์ที่เปลี่ยนไปบีบให้เขาต้องก้าวออกไปนอกเขตแดนของตน เขา
ในยามเย็นที่สวนสาธารณะ เหวินชิงเผชิญทางเลือก: เข้าร่วมการแข่งขันที่เตรียมมาหลายเดือน หรืออยู่ต่อเพื่อทำป้ายบอกทางเดินที่เธอรับผิดชอบให้เสร็จ เนื่องจากสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงทำให้ภา
ก่อนออกเดินทาง กูอี้พบโจวซวี่ที่สถานี ซึ่งเขานำคำขอกลับมาคบกันอีกครั้งมาพร้อมกับคำแนะนำงานในท้องถิ่น เธอต้องแยกแยะว่าสิ่งที่เธอต้องการจะกลับไปหาอย่างแท้จริงคือตัวบุคคลหรือชีวิตที่ค
เย่เหอมาถึงร้านเบเกอรี่ในยามเช้าตรู่ พร้อมจะลงนามในสัญญาขยายกิจการ แต่สวี่ชวนหยิบชั่วโมงทำงานจริงของหลายเดือนที่ผ่านมาออกมา ชี้ให้เห็นว่าทีมเดิมแบกรับภาระหนักเกินไปมานานแล้ว และตัว
สวีหนิงกับกู่โจวคุ้นเคยกับการบอกราตรีสวัสดิ์กันตอนลงจากรถเมล์เที่ยวสุดท้าย ค่ำวันหนึ่งเธอหดหู่และไม่ตอบ แต่เขาไม่ซักไซ้ เพียงคืนร่มที่ยืมไปตามที่ตกลงกันไว้ วันถัดมาเธออธิบายเองว่าค
เหวินชิงเปิดไฟค้างไว้เสมอตอนเวลาปิดร้านให้ซ่งเหยียนที่อยู่จนดึก จนกระทั่งเช้าตรู่ติดต่อกันหลายวันทำให้เธอเหนื่อยล้าอย่างสิ้นเชิง จึงผลักดันให้เธอตัดสินใจในที่สุดว่าจะปิดร้านตรงเวลา
เจียงหลินหมดสติหลังจากเล่นเกมตลอดทั้งคืน และเมื่อเขาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็ถูกล้อมรอบด้วยทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่และภูเขาที่อยู่ไกลออกไป เขายังคงสวมเสื้อผ้าชุดเดิม และไม่พบร่องรอยใดของโ
หลังจากปิดร้าน ซูเหอยังคงรอให้หลูหยวนจัดส่งวัสดุดอกไม้ชุดเสริม เมื่อได้รับข่าวว่ามีการล่าช้า ปฏิกิริยาแรกของเธอคือจะอดหลับอดนอนทั้งคืน จนกระทั่งเธอตระหนักว่าออเดอร์ของเช้าวันรุ่งขึ
เย่หนิงและหลินซวี่เถียงกันเรื่องภาพวาดในห้องนั่งเล่นใต้โคมไฟ เมื่อคืนลึกขึ้นเรื่อย ๆ ก็ยิ่งยากจะบอกได้ว่าทั้งสองกำลังคุยเรื่องงานศิลปะหรือกำลังกล่าวโทษกัน และเหลือเพียงความเหนื่อยล
งานเลี้ยงต้อนรับในเมืองสายรุ้งสลายตัว เหลือเจ้าเมืองกู่หลิงหลงกับผู้บำเพ็ญฆราวาสเฉินหลินอยู่ ณ ที่นั้น ในการสนทนาหลังดื่ม เธอเอ่ยถึงหลี่เฉิงจู โดยเผยความไม่พอใจเกี่ยวกับความภักดีแล
เมื่อภาพยนตร์รอบสุดท้ายที่โรงภาพยนตร์เก่าเลิกฉาย เหอรุ่ยยืนกรานจะซ่อมหลอดไฟจัดแสดงที่ชำรุดในล็อบบี้ในคืนนั้น หลังจากตรวจสอบแล้ว กู่ฉวนชี้ว่ามันไม่กระทบความปลอดภัยในการปิดทำการ และส
ลู่เหว่ยเดิมทำงานด้านเทคโนโลยีการก่อสร้างบนบลูสตาร์ แต่หลังจากตื่นขึ้นมาก็รับช่วงตัวตนของช่างซ่อมบำรุงในต่างโลก ความทรงจำบอกเขาว่าเขาเพิ่งถูกโรงโสเภณีชุนเฟิงซื้อตัวมา โดยงานประจำวั
ขณะที่เฟิงรุ่ยกำลังจัดระเบียบงบการเงิน จ้าวเทียนจากบริษัทเหมยฮวามาถึงสำนักงานเพื่อธุระทางธุรกิจ เพื่อนร่วมงานเซวียนเชียนสังเกตว่าจ้าวเทียนมองเธออยู่เรื่อยและพูดขึ้นเพื่อเตือนเธอ งา
"ดอกไม้ฤดูร้อน เงาเขียว" เริ่มต้นด้วยหลัวปินและภรรยาของเขา เซี่ยฮวา ที่กลับสู่ชนบท โดยมีฉากเป็นเมืองเล็กทางตอนเหนือที่มีจังหวะชีวิตช้ากว่า หลังจากทั้งสองตั้งหลักชีวิตใหม่ขึ้นอีกครั
ขณะตรวจนับหนังสือเก่าที่ชื้นหลังพายุฝน ถังเฟยสังเกตเห็นคำจดบันทึกของตนเองในสมุดแผนที่เมือง และผู้ที่มาขอรับมันคือเสิ่นเยว่ ผู้ที่เธอขาดการติดต่อมานาน แผนที่นั้นบันทึกถนนและตรอกซอกซ
ได้ยินเสียงผิวปากที่คุ้นเคยบนรถบัสเที่ยวสุดท้าย หลินรุ่ยจึงตระหนักว่าคนที่นั่งที่นั่งถัดไปคือโจวเช่อ อดีตคู่หูถ่ายภาพที่เคยใช้สตูดิโอร่วมกับเธอ ก่อนจะย้ายออกไปอย่างกะทันหัน เธอกำลั
เฉียวอันจัดงานแลกเปลี่ยนถ้วยเก่าที่คาเฟ่ของเธอ และถ้วยสีน้ำเงินที่มีรอยบิ่นซึ่งแขกหยูเซินนำมา ทำให้เธอนึกถึงความสัมพันธ์ที่ถูกตัดสั้นเพราะการอยู่ห่างไกล เธอเคยคิดว่าถ้วยใบนั้นเป็นข
ในนิทรรศการสุดสัปดาห์ เหวิน ซี พบงานแกะสลักไม้ที่คล้ายกับภาพสเก็ตช์เก่า และศิลปินที่ได้รับเครดิต เกา หยู บังเอิญเป็นเพื่อนที่ถอนตัวจากนิทรรศการร่วมของทั้งสองเมื่อหลายปีก่อน เธอสงสั
ภรรยาของผู้บรรยาย เสิ่นรั่วฉู่ เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน เขาบ่อยครั้งรับรู้ถึงความสนใจที่เธอได้รับจากผู้อื่น และค่อย ๆ เปลี่ยนสายตาเหล่านั้นเป็นความไม่มั่นคงของตนเอง ความใกล้ช
ขณะกำลังเก็บกวาดห้องนั่งเล่นก่อนคืนสัญญาเช่า สวีชิงเชิญฉินโจว อดีตเพื่อนร่วมห้อง ให้กลับมาเก็บแผ่นเสียงไวนิลที่ยังเหลืออยู่ของเขา และพบแผนการเดินทางที่ทั้งสองเคยวางไว้ซุกอยู่ข้างใน
โรงภาพยนตร์เก่าฉายซ้ำภาพยนตร์เรื่องที่ไม่เป็นที่รู้จักเรื่องหนึ่ง และหลัวเหยาบังเอิญพบเฉิงเป่ยที่ที่กั้นตรวจตั๋ว พบว่าโปสเตอร์วาดด้วยมือที่ทั้งสองออกแบบร่วมกันเมื่อหลายปีก่อนได้ซีด
ขณะรับอุปการะต้นกล้าที่หักเพราะลมในสวนสาธารณะ หนิงเยว่ได้พบไป๋เหยียนอีกครั้ง ทั้งสองเคยแยกทางกันเพราะความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับแผนสำหรับพื้นที่สีเขียวของชุมชนแห่งเดียวกัน แผนฟื้นฟู
«ปริศนาการหายตัวของแฟนใหม่ 2: สองเส้นทาง» สานต่อความสัมพันธ์ระหว่างโจวเฉากับเสี่ยวอิง ภายในสถานีตำรวจ โจวเฉาตระหนักว่าสวีหมิงมีข้อมูลมากพอที่จะพลิกสถานการณ์อยู่แล้ว ทำให้เขาถอยออกไ
ที่คาเฟ่แห่งหนึ่ง จี เหยาได้รับจดหมายลาออกที่ส่งผิดที่ ซึ่งคำบรรยายเกี่ยวกับที่นั่งประจำที่เฉพาะเจาะจงในจดหมายนั้นทำให้นายร้าน เสิ่น ตู้ นึกถึงลูกค้าประจำที่หายตัวไปอย่างกะทันหัน แ
คลังข้อมูลที่มีอยู่ของ "เทียนหยุนเนี่ยไห่" ถูกระบุว่าเป็นฉบับภาคต่อ หยวนหงไปเยี่ยมหลิงฉู่เฟย โดยหวังจะแลกเปลี่ยนความเข้าใจเรื่องกระบวนดาบกับผู้ที่มีพรสวรรค์ตัวอ่อนกระบี่โดยกำเนิดเช
ถังหนิงอีครอบครองเศษเสี้ยวห้วงอวกาศที่ไม่ได้ตั้งอยู่ที่ใดบนโลก เดิมทีเธอเชื่อว่าไม่มีใครสามารถเข้าไปได้นอกจากตัวเธอเองกับเจ้าของคนก่อน อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของหลัวเ
อวี้ชิงได้รับจดหมายที่ขอให้คงม้านั่งเก่าในสวนสาธารณะไว้ แต่ผู้ที่ลงนามในจดหมายนั้น โม่ชวน กลับมาถึงยามสนธยาพร้อมบันทึกการวัดที่สนับสนุนการปรับปรุง ด้วยความงุนงงต่อความคลาดเคลื่อนระ
ที่สถานีก่อนออกเดินทาง ซ่งรุ่ยได้รับฝากให้ส่งจดหมายเก่าฉบับหนึ่ง แต่ผู้รับคือฉีเหิงระบุว่าเขารู้เรื่องคำอำลาที่อยู่ภายในมานานแล้ว เพียงไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดจดหมายจึงมาถึงช้าเช่นนี้
ฉบับปัจจุบันของ "เรดดีลิเชียส" ให้เครดิตแก่ Hihifriend ในบทที่มีอยู่ ซือหนิงเสนอให้เหล่าหวังมารับเธอที่ประตูหมู่บ้านที่พักอาศัยในช่วงบ่าย เพื่อจะได้ไปซื้อของด้วยกัน เหล่าหวังตีความ
สวี่เจินไปที่ร้านหนังสือหลังฝนตกเพื่อรับหนังสือเก่าที่ซ่อมแล้ว แต่เหอจื้อขอให้เธอช่วยตัดสินว่าควรเก็บรอยยับบนหน้ากระดาษไว้หรือไม่ ทำให้การส่งมอบอันสั้นยืดเยื้อออกไป รอยยับนั้นมาจาก
เหวินเหยาสัญญาว่าจะขึ้นรถบัสเที่ยวสุดท้ายกับลู่ถิงหลังการแสดงเพื่อชมเมืองยามค่ำคืน แต่อังคอร์ที่ไม่คาดคิดทำให้เวลาของทั้งสองสั้นลง เมื่อในที่สุดทั้งคู่ขึ้นรถได้ ก็ไม่มีใครมีแรงจะพู
เจียนเหอไปที่คาเฟ่เงียบสงบเพื่อพบเพื่อนทางจดหมายออนไลน์ แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายคือเมิ่งชิง บรรณาธิการที่ปฏิเสธต้นฉบับของพวกเขาอย่างยาวนานและเข้มงวด ทำให้หัวข้อที่เตรียมไว้ทั้งหมดใช้การ
เฉิงเยว่เชิญเย่ชวนไปงานนิทรรศการสุดสัปดาห์ครั้งแรกของเธอ แต่เขาไม่ปรากฏตัวเป็นเวลานาน และมาถึงใกล้เวลาปิดเท่านั้น โดยถือชิ้นงานที่ถูกปฏิเสธซึ่งได้รับการบูรณะไว้ในมือ ก่อนหน้านี้เธอ
หลินเฉิงรออยู่ในห้องนั่งเล่นที่สว่างด้วยแสงโคมเพื่อให้อู่เหยามาถึงตามนัดของทั้งสอง โดยตั้งใจจะหารือแผนการย้ายมาอยู่ด้วยกัน แต่เขานำสัญญาจ้างงานสำหรับตำแหน่งนอกเมืองมาด้วย ทำให้อนาค
กู่ชิงไปที่ม้านั่งริมทะเลตามที่วางแผนไว้เพื่อชมพระอาทิตย์ตก แต่ซ่งหยวนอยากเปลี่ยนสถานที่ทันทีเพราะเมฆที่ปกคลุมเคลื่อนตัว เป็นครั้งแรกที่เธอปฏิเสธที่จะวิ่งพล่านไปกับเขาเพียงเพื่อถ่า
เหวินหนิงได้รับเชิญจากจ้าวเหิงไปโรงภาพยนตร์เก่าเพื่อชมการฉายทดสอบงานฟื้นฟู แต่กลับพบว่าปัญหาเสียงที่สำคัญซึ่งเธอเคยหยิบยกขึ้นมายังไม่ได้รับการแก้ไข จนเกือบทำให้การนัดส่วนตัวกลายเป็
พงศาวดารความสุขสำราญในโลกมนุษย์ดำเนินเรื่องในโลกแห่งการบำเพ็ญสู่ความเป็นเซียน ในบทที่มีอยู่ เย่ชิงหยางยังคงอ่อนแอหลังจากใช้พลังจิตวิญญาณจนหมด และซูหลิงเอ๋อร์นำยาอายุวัฒนะปฐมกำเนิดก
หญิงแปลกหน้ามาถึงหน้าประตูบ้าน โดยอ้างว่ามีพันธะการแต่งงานจากชาติก่อนกับสวีจ้าว สามีของเจียงลี่ เมื่อตื่นในวันรุ่งขึ้น เจียงลี่พบว่ารูปลักษณ์และตัวตนของเธอถูกแทนที่แล้ว หญิงคนนั้นก
เฉินเฉินบริหารร้านกาแฟ "ไอส์เลตชอร์" และอาศัยอยู่ชั้นบนกับภรรยา หลังจากออกไปดื่ม เพื่อนของเขา หลี่เซียง และ จ้าวชิงเหอ ไปส่งเขาถึงบ้าน แต่ระหว่างทางพวกเขาถูกห่อหุ้มด้วยหมอกหนา และส
บนม้านั่งริมทะเล เสิ่นลู่สารภาพกับเฉิงตงว่าการขยายเวลาพักของเธอไม่ได้เป็นเพราะงานทั้งหมด แต่เธอก็ยอมรับว่าไม่เต็มใจละทิ้งการเดินทางที่วางแผนไว้เพื่อความรัก เฉิงตงเคยมองการพักระยะสั
ในงานนิทรรศการโปสเตอร์โรงภาพยนตร์เก่า ติงอวิ๋นได้รับคำสารภาพความรู้สึกจากเหอเหยียน แต่เพราะขณะนี้เธอกำลังจัดงานสำหรับผลงานของเขา เธอจึงกังวลว่าขอบเขตส่วนตัวและขอบเขตทางวิชาชีพจะพร่
หยูเซี่ยเปิดเผยความชอบพอที่มีต่อหานเจียงที่ร้านอาหารหลังเลิกงาน แต่เขากังวลว่าบทความแนะนำที่เธอตีพิมพ์ไปแล้วอาจถูกตีความผิดว่าเป็นผลที่ตามมา ทำให้ทั้งสองต้องชี้แจงความสัมพันธ์ทางวิ
ขณะสารภาพต่อหลัวจินในยามสนธยาที่สวนสาธารณะ สวีมู่ยอมรับว่าเธอเคยถือความช่วยเหลือทุกครั้งเป็นเครื่องต่อรองเพื่อให้ได้รับการตอบรับ ซึ่งค่อยๆ เปลี่ยนความรักใคร่ของเธอให้กลายเป็นความขุ
หลินซีไปที่ร้านเบเกอรี่ตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อรับสินค้า และพบว่าเมิ่งซวี่เขียนคำเชิญออกเดตไว้บนถุงกระดาษ ปรากฏว่าทั้งสองคนตลอดมาถือว่าขนมปังที่กันไว้เพิ่มเป็นเพียงการดูแลตามหน้าที่ตาม
เสิ่นรุ่ยเพิกถอนคุณสมบัติผู้จัดหาของกู่หยวน เพราะขนมอบชุดหนึ่งมาถึงล่าช้า แต่ภายหลังจึงได้รู้ว่าตัวเธอเองเป็นผู้เปลี่ยนที่อยู่ตอนยืนยันคำสั่งซื้อ โดยไม่ได้แจ้งต่อไปยังพนักงานจัดส่ง
ช่อดอกไม้งานแต่งงานที่เหอหนิงออกแบบถูกโจวเหยียนแก้ไขในนาทีสุดท้าย ทำให้เธอรู้สึกว่าความพยายามของตนถูกละเลย และเพิ่งได้รู้หลังจากเลิกงานว่าในวันนั้นลูกค้าได้ยกข้อกำหนดเรื่องอาการแพ้
เหยาเหอและเฉิงเย่เข้าสู่ภาวะสงครามเย็นเพราะห้องนั่งเล่นรกไปด้วยอุปกรณ์ทัวร์ ระหว่างเก็บกวาด ทั้งสองพบว่าต่างฝ่ายต่างแอบยัดข้าวของของตนเข้ามุมที่เล็กลงเรื่อยๆ แต่ไม่มีฝ่ายใดพอใจ ในท
หลังจากหยูเฉิงเผยแพร่ภาพถ่ายม้านั่งริมทะเล เธอถูกถังซวี่กล่าวหาว่าสร้างความรบกวนแก่แขกผ่านการจัดองค์ประกอบภาพของเธอ เมื่อตรวจสอบเวลาถ่ายภาพอีกครั้ง เธอตระหนักว่าตนเองได้มองข้ามประก
การรวมตัวฉายภาพยนตร์คลาสสิกที่หนิงซีวางแผนไว้ถูกยกเลิกในนาทีสุดท้ายโดยลู่เฉิง ทั้งสองโทษกันและกัน จนกระทั่งการตรวจสอบตารางการตรวจความปลอดภัยด้านอัคคีภัยเผยให้เห็นว่าสถานที่จัดงานไม
เจียงชิงนับเงินทิปของร้านอาหารกับซ่งซูหลังเลิกงาน และพบว่าเงินจำนวนที่หายไปไม่ได้ถูกใครเอาเข้ากระเป๋า แต่ล่าช้าเพราะแพลตฟอร์มการชำระเงิน ความสงสัยก่อนหน้านี้ทำให้ทั้งคู่เขินอายซึ่ง
ฉินจือหยุดหยูซิงไว้ที่สถานีก่อนออกเดินทางเพื่อคืนเงินมัดจำ แต่กลับพบว่าความเสียหายของสิ่งจัดแสดงที่ทั้งสองทะเลาะกันนั้นเกิดขึ้นก่อนการออกเดินทาง เนื่องจากไม่มีใครตรวจสอบบันทึกการขน
ระหว่างการทดลองขายสินค้าใหม่ในยามเช้าตรู่ ฟางเหอกับสวี่จิงเถียงกันเรื่องราคาขายปลีกอยู่หนึ่งสัปดาห์ จนการชั่งวัตถุดิบจริงเผยให้เห็นว่าแต่ละคนมองข้ามต้นทุนคนละอย่าง เธอประเมินค่าบรร
ฉู่หม่านคุ้นเคยกับการจัดชีวิตของตนเองในขณะที่สามียุ่งกับงาน เธอตัดสินใจเรียนวิธีว่ายน้ำและได้รู้จักโค้ชหนุ่มผู้รับผิดชอบการสอน บทเรียนที่เดิมเป็นเพียงงานอดิเรกสมัครเล่นค่อย ๆ เริ่ม
หนิงเยว่คุ้นเคยกับการเตรียมบทเรียนที่แถวหน้าของรถบัสเที่ยวสุดท้าย ขณะที่เฉิงซวี่นั่งที่แถวสุดท้ายจัดการงานเสมอ ทั้งคู่ใช้เส้นทางเดียวกันมาครึ่งปี และเพียงพยักหน้าให้กันข้ามที่นั่งว
เย่เจินส่งช่อดอกไม้แห้งให้ลู่ชิงทางไปรษณีย์ทุกสัปดาห์ โดยหวังจะเชื่อมระยะห่างของความสัมพันธ์ทางไกล แต่ระหว่างการไปเยี่ยมกลับพบกล่องของขวัญถูกกองเรียงอย่างเป็นระเบียบ และไม่ถูกเปิดเ
ฉบับปัจจุบันของ "อีเดนพาราไดส์" ให้เครดิตแก่ปู้จือเทียนซ่างอวิ๋นเชว่ มู่หรงชิงมาถึงบาร์แสงสลัวที่ดนตรี ฟลอร์เต้นรำ และคูหาดูธรรมดา แต่เครื่องดื่มลอยขึ้นจากเคาน์เตอร์เองหลังจากสั่ง
หลังจากค่อย ๆ ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้บริหารของกลุ่มชิงเทียน หลินหยวนกลับสู่เมืองเจียงไห่โดยเป็นผู้นำโครงการปรับปรุงมหาวิทยาลัย เมืองนี้ให้ความรู้สึกทั้งคุ้นเคยและแปลกแยกหลังจากจากไปห
ผู้บรรยายแต่งงานกับซูหว่านมาห้าปี ในตอนแรกเขาชื่นชมความเป็นระเบียบและความยับยั้งชั่งใจของเธอ แต่ภายหลังเริ่มมองลักษณะเดียวกันนั้นว่าเป็นกำแพงทางอารมณ์ในความสัมพันธ์ของทั้งสอง ระหว่
เฉิงหนิงกับสวี่หนานพบกันได้เพียงในร้านเบเกอรี่ยามเช้า—คนหนึ่งยุ่งกับการยกก้อนขนมปังออกจากเตา อีกคนรีบออกเดินทาง—จนเมื่อเวลาผ่านไป แม้แต่การโต้เถียงของทั้งคู่ก็เขียนได้เพียงในบันทึก
หลังข้ามภพ ซูเฉินพบว่าตนอยู่บนทวีปชางเสวียน โลกที่นักบำเพ็ญแย่งชิงทรัพยากรกัน และมนุษย์ธรรมดาต้องดิ้นรนปกป้องตนเอง ตัวตนที่เขาได้รับเป็นเพียงนักบำเพ็ญเร่ร่อนระดับต่ำที่มีพรสวรรค์ธร